یوسف سۈرىسى — ئايەت 55

1. ئايەتتىكى ئاچقۇچلۇق سۆزلەرنىڭ مەنىسى:

— «خَزَائِنِ»: خەزىنىلەر، يەنى دۆلەتنىڭ مال-مۈلۈك، ئاشلىق ۋە ئىقتىسادىي بايلىقلىرى ساقلىنىدىغان ئامبارلار ۋە ئۇلارنى باشقۇرۇش ئورۇنلىرى.

— «حَفِيظٌ»: ئىشەنچلىك ساقچى، ئامانەتدار، ئۆزىگە تاپشۇرۇلغان نەرسىنى قوغدايدىغان كىشى.

— «عَلِيمٌ»: بىلىملىك، ئەقىللىق، ئىشلارنىڭ يوللىرىنى ۋە تەدبىرلىرىنى ياخشى بىلىدىغان كىشى.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

يۇسۇف ئەلەيھىسسالام پادىشاھقا مۇنداق دېدى: «مېنى مىسىر زېمىنىنىڭ خەزىنىلىرىگە — يەنى دۆلەتنىڭ مال-مۈلۈك، ئاشلىق ۋە ئىقتىسادىي بايلىقلىرىنى ساقلاش ۋە باشقۇرۇش ئورۇنلىرىغا — مەسئۇل قىلغىن. شۈبھىسىزكى، مەن ئۇلارنى ئىشەنچلىك قوغدايدىغان ئامانەتدار، شۇنداقلا ئۇلارنى باشقۇرۇشنىڭ ۋە تەدبىر قىلىشنىڭ يوللىرىنى ياخشى بىلىدىغان بىلىملىك كىشىمەن.»

ئۇ زات بۇ تەلەپنى ئۆزى ئۈچۈن مەنپەئەت ئېلىش ياكى دۇنياۋى مەنزىلگە ئېرىشىش ئۈچۈن ئوتتۇرىغا قويغان ئەمەس. بەلكى ئۇ خەلققە، بولۇپمۇ ئاچارچىلىق ۋە قىيىنچىلىق ئىچىدە قالغان مۇسۇلمانلارغا ياردەم قىلىشنى، ئادالەتنى ئورنىتىشنى ۋە كىشىلەرنىڭ مەنپەئەتىنى قوغداشنى نىيەت قىلغان. ئۇنىڭ بۇ ئىلتىماسى ئۆزىنى ئۈستۈن قويۇش ئەمەس، بەلكى مەسئۇلىيەتنى ئۈستىگە ئېلىپ، ئامانەتنى ئادىل ۋە دانا يول بىلەن باشقۇرۇش ئارقىلىق ئىنسانلارغا خىزمەت قىلىش ئىدى.

بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، مەسئۇلىيەت ۋە ھوقۇق ئۆزى ئۈچۈن ئەمەس، بەلكى ئامانەتنى ئادىل باشقۇرۇش، خەلققە ياردەم قىلىش ۋە ياخشىلىقنى تارقىتىش ئۈچۈن ئېلىنىدۇ. ئىشەنچلىك ۋە بىلىملىك بولۇش ھەر قانداق مەسئۇلىيەتنى ئۈستىگە ئېلىشنىڭ ئاساسىدۇر. شۇڭا بىز ھەمىشە ئامانەتدارلىق ۋە ئىلىم-ھېكمەت بىلەن ئىش قىلىشقا تىرىشىشىمىز، ياخشىلىق ۋە ئادالەتنى تارقىتىشقا ئۈلگە بولۇشىمىز كېرەك.