Surah Yusuf — Talata 55

At hindi ko kinakalagan ang aking sarili (na walang sisi). Katotohanan, ang kaluluwa (ng tao, o ang katawang tao) ay nahihilig sa masama, malibang ang aking Panginoon ay maggawad ng Kanyang Habag (sa sinumang Kanyang maibigan). Katotohanan, ang aking Panginoon ay Lagi nang Nagpapatawad, ang Pinakamaawain.”

At ang hari ay nagsabi: “Inyong dalhin siya sa akin upang siya ay aking maidugtong sa aking pagkatao (alalaong baga, dahil si Hosep ay mapagkakatiwalaan at ang hari ay nagalak sa kanya, ibig ng hari na siya ay maglingkod sa kanya) .” At nang siya (hari) ay mangusap sa kanya, siya ay nagsabi: “Katotohanang sa araw na ito, ikaw ay kasama na namin sa mataas na katatayuan at ikaw ay lubos na pinagtitiwalaan.”

Kaya’t (sa ganito) Namin binigyan si Hosep ng ganap na kapamahalaan sa kalupaan, na humawak ng pagmamay-ari rito, kung kailan at saan niya ibig. Ipinagkakaloob Namin ang Aming Habag sa sinumang Aming maibigan at hindi Namin pababayaan na mawala ang ganti (gantimpala) ng Al-Muhsinun (mga mapaggawa ng kabutihan at katuwiran)

At katotohanan, ang gantimpala ng Kabilang Buhay ay higit na mainam sa mga sumasampalataya at palagi nang sumusunod kay Allah (sa pamamagitan ng pag-iwas sa lahat ng uri ng kasalanan at pagsasagawa ng lahat ng uri ng kabutihan at katuwiran)