Surah Yusuf — Aya 55

Ma'anar Kalmomi:

• Khazā'in: Ma'ajin ajiyar dukiya da hatsi.
• Al-Ard: Ƙasar Masar a lokacin.
• Hafīz: Mai tsaro da kiyayewa ga abin da aka damka masa.
• Alīm: Mai ilimi mai zurfin fahimta da basira a kan yadda ake gudanar da al'amura.

Tafsirin Ayar:

A cikin wannan ayar, Allah yana ba mu labarin annabinsa Yusuf (A.S) lokacin da yake magana da sarkin Masar. Bayan da Yusuf ya fassara mafarkin sarki kuma ya yi masa nasiha kan yadda zai magance matsalar tsananin fari da zai biyo baya, sai ya nemi amana daga sarki. Ya ce: "Ka sanya ni a kan ma'ajin ajiyar ƙasar (Masar), domin ni mai tsaro ne mai aminci, kuma ni mai ilimi ne mai basira a kan yadda ake gudanar da waɗannan al'amura."

Yusuf bai nemi wannan matsayi domin son mulki ko dukiya ba, amma ya nemi shi ne domin ya yi amfani da damar don ya tsare al'umma daga bala'in yunwa, ya kuma yi adalci a cikin rabon abinci da dukiya. Ya sanar da sarki cewa shi ya cancanci wannan aiki saboda yana da amana (Hafīz) da kuma ilimi mai zurfi (Alīm) a kan yadda zai gudanar da harkokin ƙasa cikin inganci.

Fa'idodin Darasi:

1. Neman aiki na halal ba laifi ba ne idan mutum ya san yana iya yin shi da amana da ilimi, kuma nufinsa shi ne ya amfani al'umma, ba don son rai ko mulki ba.
2. Amana da ilimi sune manyan halaye guda biyu da ya kamata duk wanda ke riƙe da wani matsayi a cikin al'umma ya mallaka.
3. Musulmi na iya yin aiki a gaban gwamnati marar addini, muddin yana iya yin adalci da kyautata wa al'umma, kamar yadda Yusuf ya yi a gaban sarkin Masar wanda ba musulmi ba.
4. Neman amfani ga al'umma da kare su daga cutarwa wani abu ne da Allah yake so, kuma shi ne ainihin manufar shugabanci a Musulunci.