یوسف سۈرىسى — ئايەت 56

1. ئايەتتىكى چۈشەندۈرۈشكە موھتاج سۆزلەر:

• مَكَّنَّا: ئورۇنلاشتۇردۇق، ھوقۇم بەردۇق، ئىگە قىلدۇق.
• يَتَبَوَّأُ: ئۆزىگە ماكان تۇتۇش، جايلاشماق، ئىستىقانەت قىلماق.
• نُصِيبُ: يەتكۈزىمىز، بېرىمىز، نېسىپ قىلىمىز.
• الْمُحْسِنِينَ: ياخشى ئەمەل قىلغۇچىلار، ئىھسان قىلغۇچىلار.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئاللاھ تائالا يۇسۇف ئەلەيھىسسالامنى زىنداندىن قۇتۇلدۇرۇپ، ئۇنىڭغا بەرگەن نېئمىتىنى تېخىمۇ ئۇلۇغلاش بىلەن، ئۇنى مىسىر زېمىنىدا ھوقۇمدار قىلدى. ئۇ مىسىرنىڭ خالىغان جايىدا ئۆزىگە ماكان تۇتۇپ، ئىستىقانەت قىلالايدىغان بولدى. بۇ ئاللاھنىڭ ئۆزى خالىغان بەندىلىرىگە دۇنيا ۋە ئاخىرەتتە رەھمىتىنى يەتكۈزىدىغانلىقىنىڭ روشەن دەلىلىدۇر. ئاللاھ ياخشى ئەمەل قىلغۇچىلارنىڭ ئەجرىنى ھەرگىز زايە قىلمايدۇ، بەلكى ئۇلارغا تولۇق ۋە كامىل ھالدا بېرىدۇ.

بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، سابىر قىلغان ۋە ياخشى ئەمەل قىلغان كىشىلەر ئاخىرىدا ئاللاھنىڭ ياردىمى ۋە رەھمىتىگە ئېرىشىدۇ. يۇسۇف ئەلەيھىسسالامنىڭ ھاياتىدىكى بۇ ئۆزگىرىش ئۇنىڭ سابىر قىلغانلىقى ۋە ئىھسان بىلەن ئەمەل قىلغانلىقىنىڭ مۇكاپاتى ئىدى. شۇڭا، ھەر بىر مۇسۇلمان ئاللاھنىڭ رەھمىتىدىن ئۈمىد ئۈزۈپ قالماسلىقى، ياخشى ئەمەللەرنى داۋاملاشتۇرۇشى كېرەك. ئاللاھ ھەر قانداق ياخشى ئەمەلنىڭ ئەجرىنى بېرىدۇ ۋە ئۇنى زايە قىلمايدۇ.