Surja Jusuf — Ajet 55

Kuptimet e fjalëve:

• خَزَائِنَ: depo, thesare, vende ku ruhen ushqimi dhe pasuria.
• الْأَرْضِ: këtu nënkuptohet toka e Egjiptit, d.m.th. mbretëria e atij vendi.
• حَفِيظٌ: rojtar i përpiktë, që i ruan gjërat me kujdes dhe nuk i humb.
• عَلِيمٌ: i dijshëm, që di si t’i menaxhojë dhe t’i shpërndajë ato me urtësi.

Tefsiri i Ajetit:

Kur Jusufi (paqja qoftë mbi të) i shpjegoi mbretit ëndrrën dhe i dha këshilla për të dalë nga kriza, ai i kërkoi mbretit që t’ia besonte atij administrimin e depove dhe thesareve të tokës së Egjiptit. Ai e bëri këtë kërkesë jo nga dëshira për pushtet apo pasuri, por nga dëshira për të bërë mirë dhe për të vendosur drejtësi mes njerëzve. Ai i tha mbretit: "Më cakto mua përgjegjës mbi depozitat e ushqimit dhe pasurisë së vendit, sepse unë jam rojtar i përpiktë që di t’i ruaj ato dhe i dijshëm se si t’i administroj e t’i shpërndaj në mënyrën më të drejtë dhe më të dobishme për njerëzit."

Jusufi (a.s.) e bëri këtë kërkesë sepse e dinte se ishte i aftë për këtë detyrë dhe se përmes saj mund t’i shërbente popullit, duke siguruar ushqim për të gjithë gjatë viteve të thatësisë që i kishte parashikuar në ëndërr. Ai donte që ta përdorte këtë pozitë për të mbrojtur njerëzit nga uria dhe për të vendosur drejtësi në shpërndarjen e begative.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Lejohet që njeriu t’i kërkojë një pozitë apo përgjegjësi nëse e di se është i aftë për të dhe se përmes saj mund t’i shërbejë njerëzve dhe të bëjë mirë. Kjo nuk konsiderohet ambicie e qortueshme, por përgjegjësi fisnike.
2. Urtësia dhe dija janë kusht për çdo përgjegjësi; njeriu që merr përsipër një detyrë duhet të jetë i dijshëm dhe i aftë për ta kryer atë me drejtësi.
3. Sinqeriteti në punë dhe kujdesi për pasurinë publike janë shenja të besimit të vërtetë. Jusufi (a.s.) e ofroi veten për të ruajtur pasurinë e vendit me ndershmëri dhe përpikëri.
4. Islami nxit që njeriu të jetë i dobishëm për shoqërinë dhe të mos qëndrojë indiferent ndaj nevojave të njerëzve, duke përdorur talentet dhe aftësitë e tij për të mirën e përbashkët.