Surah Yusuf — Talata 77

Sila (mga kapatid ni Hosep) ay nagsabi: “Ang kaparusahan sa sinuman, na sa kanyang bag ay matagpuan (ang nawawala), ay dapat na hulihin upang parusahan (sa gayong kasamaan). Sa gayon namin pinarurusahan ang Zalimun (mga buhong, mapaggawa ng kamalian, atbp.)!”

Kaya’t si Hosep ay nagsimulang (maghalughog) sa kanilang mga bag bago (ang paghahalughog) sa bag ng kanyang kapatid (Benjamin). At inilabas niya ito mula sa bag ng kanyang kapatid. Kaya’t sa ganito Kami nagplano para kay Hosep. Hindi niya makuha ang kanyang kapatid na lalaki dahilan sa (umiiral) na batas ng hari (bilang isang alipin), maliban sa kapahintulutan ni Allah. (Ginawa ni Allah ang magkakapatid na magkabuklod sa kanilang paraan ng “kaparusahan”, alalaong baga, ang pang-aalipin sa isang magnanakaw). Itinataas Namin sa antas ng karunungan ang sinumang Aming maibigan, nguni’t ang higit sa lahat na may karunungan ay ang Lubos na Maalam (Allah)

Sila ay nagsabi: “o tagapamahala ng kalupaan! Katotohanang siya ay may matandang ama (na mamimighati sa kanya); kaya’t kunin mo ang isa sa amin bilang kapalit niya. Tunay nga, aming inaakala na ikaw ay isa sa mga gumagawa ng kabutihan.”

Siya ay nagsabi: “Huwag nawang pahintulutan ni Allah na kami ay kumuha ng sinuman maliban sa kanya na siya naming kinatagpuan ng aming ari-arian. Katotohanang (kung ito ay aming gawin), kami ay magiging Zalimun (mga buktot, buhong, mapaggawa ng kamalian, atbp.).”