Йусуф сүресі — Аят 93

1. Сөздердің мағынасы:

— «قَمِيصِي»: көйлегім.

— «فَأَلْقُوهُ»: оны тастаңдар, салыңдар.

— «يَأْتِ بَصِيرًا»: көзі ашылып, көретін болады.

— «أَهْلِكُمْ أَجْمَعِينَ»: барлық отбасыңдар, үй-ішіңдер.

1. Түсіндірме:

Жақып (ғ.с.) ұлы Жүсіптің жоқтығына қайғырып, қатты жылағаннан көзінен айырылып қалғанын бауырлары Жүсіпке (ғ.с.) жеткізді. Сонда Жүсіп (ғ.с.) оларға өзінің көйлегін беріп: «Мына көйлегімді алып, әкемнің жүзіне тастаңдар, сонда ол қайтадан көретін болады. Содан кейін бүкіл отбасыңды, үй-ішіңді түгел алып, менің қасыма келіңдер», — деді. Бұл — Алланың Жүсіпке (ғ.с.) берген кереметі мен мейірімінің белгісі еді: қарапайым көйлек арқылы әкесінің көзі ашылып, отбасы қайта бірігетін болды.

1. Алынатын ғибраттар:

— Алланың құдіреті шексіз: Ол себептер мен амалдар арқылы да шипа мен жақсылық бере алады. Бұл — мүміннің Алланың рақымынан ешқашан үмітін үзбеуіне шақырады.

— Баланың әке-шешесіне деген ізгілігі мен құрметі исламның асыл қасиеттерінен. Жүсіп (ғ.с.) әкесінің жағдайын білісімен дереу көмектесуге асықты.

— Отбасының бірлігі мен татулығы — үлкен нығмет. Қиындықтан кейін Алла қуаныш пен қайта қосылуды сыйлайды.

— Сабыр еткен адамға Алланың жеңілдігі жақын. Жақып (ғ.с.) ұзақ уақыт қайғырса да, Алла оған шипа мен қуанышты қайтарды.

— Қарапайым нәрселердің өзінде Алланың хикметі мен кереметі болуы мүмкін; сондықтан әр нәрсені менсінбей қарамау керек.