Sure İbrâhim — Ayet 35

Kelime Anlamları:

• Ve iz kâle: "Hani demişti" veya "O zamanı hatırla ki..."
• Rabbi: "Ey Rabbim!"
• İc'al: "Kıl, eyle"
• Hâzâ'l-beled: "Bu belde" (Mekke)
• Âminen: "Güvenli, emniyetli"
• Ve cnibnî: "Beni uzak tut, koru, ırak eyle"
• Ve beniyye: "Ve oğullarımı, çocuklarımı"
• En na'büde: "Kulluk etmekten, ibadet etmekten"
• El-astnâm: "Putlar" (tekili: sanem — şekilli/heykelli put; vesen ise şekilsiz put demektir)

Tefsir:

Bu mübarek ayet, Hz. İbrahim'in (aleyhisselam) yüce Rabbine yaptığı içten ve derin dualarından bir kesiti bizlere sunmaktadır. Allah Teâlâ, Peygamber Efendimiz'e (sallallahu aleyhi vesellem) hitaben buyuruyor ki: "O zamanı hatırla ki İbrahim, eşi Hacer ve oğlu İsmail'i Mekke vadisine yerleştirdikten sonra şöyle dua etmişti: 'Ey Rabbim! Bu beldeyi (Mekke'yi) güvenli bir yer kıl!'"

Hz. İbrahim'in bu duası, sadece kendi dönemi için değil, kıyamete kadar Mekke'nin güvenliğini kapsayan müstecâb bir duadır. Nitekim Allah Teâlâ bu duayı kabul etmiş, Mekke'yi harem bölgesi yapmış, orada kan dökülmesini, zulüm yapılmasını, av hayvanlarının ürkütülmesini ve ağaçlarının kesilmesini haram kılmıştır. Bu, Allah'ın koruması altında olan mübarek bir beldedir.

Ardından Hz. İbrahim, kendisi ve nesli için en büyük tehlikeden, en büyük felaketten Allah'a sığınmaktadır: "Ve beni ve oğullarımı putlara kulluk etmekten uzak tut!" Bu dua, ne kadar derin bir iman ve ne kadar yüksek bir basiret göstergesidir. Çünkü Hz. İbrahim, şirkten daha büyük bir musibet olmadığını çok iyi bilmektedir. O, hayatı boyunca putlarla mücadele etmiş, ateşe atılmış, vatanını terk etmek zorunda kalmıştır. Şimdi ise kendisi ve evlatları için en büyük endişesi, bu batıl inanca tekrar düşmemeleridir.

Bu dua bize çok önemli bir ders vermektedir: Bir baba, evladına bırakacağı en büyük miras, onun imanı ve ahlakıdır. Hz. İbrahim, çocuklarına ne altın ne gümüş ne de dünyalık bir makam bırakmış; onlara iman, tevhid ve Allah'a sığınma şuuru bırakmıştır. Bizler de bu örnekten hareketle, kendimiz ve neslimiz için her zaman Allah'tan iman ve istikamet istemeli, şirkten ve günahlardan uzak durmayı dilemeliyiz.

Sevgili kardeşlerim! Bu ayet, bize dua etmenin önemini ve Allah'a sığınmanın güzelliğini öğretmektedir. Hz. İbrahim gibi bir peygamber dahi kendini ve evlatlarını şirkten koruması için Allah'a yalvarmışsa, bizlerin de her an Allah'a muhtaç olduğumuzu unutmamamız gerekir. Rabbimiz, kendisine yönelen kullarını asla boş çevirmez. O, duaları işiten, kabul eden ve kullarına en yakın olandır. Biz de Hz. İbrahim'in izinden giderek, hem dünyamızın hem ahiretimizin selameti için Allah'a yalvaralım; O'ndan güvenlik, hidayet ve şirkten uzak bir hayat dileyelim. Unutmayalım ki, Allah'a sığınanı Allah korur; O'nun himayesinde olan asla zayi olmaz.