سورت ابراهيم — آیت 42

د مهمو کلمو معنا:

• غافلًا: هغه څوک چې له یوې خبرې نه ناخبره وي، یا یې په اړه فکر نه وي کړی.
• یؤخّرهم: د دوی سزا وروسته کول، یعنې د دوی مجازات تر یوې ټاکلې ورځې پورې وځنډول.
• تشخص فیه الأبصار: هغه ورځ چې سترګې خلاصې پاتې شي او پټې نشي، د سختې وېرې له امله.

د آیت تفسیر:

اې پیغمبره! ته دا فکر مه کوه چې الله تعالی له هغه څه نه ناخبره دی چې ظالمان یې کوي. ظالمان هغه کسان دي چې د الله په رسولانو دروغ تړي، د هغه په بنده ګانو ظلم کوي، او په ځمکه کې فساد خپروي. الله تعالی له دوی د ټولو کړنو نه ښه خبر دی، او هېڅ شی له هغه نه پټ نه دی. خو د دوی سزا په دې دنيا کې نه ورکوي، بلکې د دوی مجازات تر هغې ورځې پورې وروسته کوي چې هغه ورځ به ډېره سخته وي. په هغه ورځ به د خلکو سترګې د وېرې له امله خلاصې پاتې شي، پټې به نه شي، او د هغه څه په لیدو به حیران پاتې شي چې د هغې ورځې له هولناکو پېښو نه مخې ته راځي. دا د ظالمانو لپاره سزا ډېره سخته ده، ځکه چې د دوی مجازات به په داسې ورځ وي چې له هغې نه د تېښتې هېڅ لاره به نه وي.

د آیت څخه اخیستل شوې ګټې:

1. الله تعالی له هر څه خبر دی، او د ظالمانو کړنې له هغه نه پټې نه دي؛ نو مظلومان باید ډاډه اوسي چې د دوی حق به په آخرت کې ترې اخیستل کیږي.
2. د ظالمانو لپاره د سزا ځنډول د دوی لپاره رحمت نه دی، بلکې دا د دوی لپاره د عذاب زیاتوالی دی، ځکه چې د دوی سزا به په ډېره سخته ورځ وي.
3. د قیامت ورځ به ډېره سخته وي، چې سترګې به د وېرې له امله خلاصې پاتې شي؛ نو انسان باید په دې دنیا کې له ظلم او بدۍ نه ځان وساتي.
4. دا آیت د مظلومانو لپاره تسلیت دی، او د ظالمانو لپاره خبرداری، چې د الله له سزا نه تېښته ممکنه نه ده.