Suurah Ibraahiim — Aayad 42

Macnaha Erayada:

• غَافِلًا: Mid aan ogayn ama aan dareemi karin waxa dadku sameeyaan.
• يُؤَخِّرُهُمْ: Dib u dhiga ciqaabtooda, oo aan deg-deg u soo ridayn.
• تَشْخَصُ فِيهِ الْأَبْصَارُ: Indhuhu taagmi doonaan (furan oo aan isla xidhmi karin), iyagoo eegaya baqdin daran.

Tafsiirka:

Nabiyow, ha u malayn in Eebbe halmaansan yahay ama aan arkayn waxa dadka daalimiinta ah (garqada iyo xadgudbayaasha) ay sameeyaan, sida beeninta rasuullada, dhibka mu’miniinta, iyo fidinta xumaha dhulka. Eebbe waa mid wax walba og, waxba kagama qarsoona camalkooda. Hase ahaatee, ciqaabtooda uma deg-deginayo, ee wuxuu u dib dhigi doonaa Maalinta Qiyaame, maalin aad u daran oo indhuhu taagmi doonaan (furan oo aan isla xidhmi karin) cabsi iyo naxdin darteed, maalin ay la kulmi doonaan waxa ay sameynayeen abaalmarintiisa oo dhan. Tani waa u xaqiijin Nabiga iyo mu’miniinta in Eebbe daalimiinta ka aargudan doono, isagoo aan ku dagdagayn, laakiin ciqaabtoodu waa mid sugan oo aan laga baxsan karin.

Faa'iidooyinka:

1. Dulmigu waa wax Eebbe og yahay oo aan laga qarsan karin – tan waxay u tahay dhiirigelin dadka dhibbaniinta ah inay ku samraan, oo ay yaqiinsadaan in Eebbe arko dulmigooda oo uu awood u leeyahay inuu ka aargudo.
2. Dib u dhiga ciqaabtu ma aha halmaansho – Eebbe waa mid wax walba og, laakiin wuxuu siiyaa fursad daalimka uu toobadkeeno, haddii uusan toobadkeeninna ciqaabtiisu waa mid sugan oo ka daran.
3. Maalinta Qiyaame waa maalin cakiran – tan waxay ku baraarujinaysaa qalbiga inuu u diyaar garoobo maalintaas, isagoo ka fogaada dulmiga oo ku dadaala wanaagga.
4. Caddaaladda Eebbe waa kaamil – maalinta Qiyaame ayaa la arki doonaa caddaaladda Eebbe oo dhan, halkaas oo mid kasta uu heli doono waxa uu mutaysanayo, taas oo qalbiga ku abuurta rajo iyo xasillooni.