Surah Ibrahim — Aya 42

Ma’anonin Kalmomin:

• "لَا تَحْسَبَنَّ": Kada ka yi zato ko tunani.
• "غَافِلًا": Wanda ya manta ko ya yi sakaci da abin da ake yi.
• "الظَّالِمُونَ": Masu zalunci, waɗanda suka ƙetare iyakokin Allah ta hanyar kafirci da cutar da mutane.
• "تَشْخَصُ فِيهِ الْأَبْصَارُ": Idanu za su buɗe su tsaya babu ƙyiftawa, saboda tsananin tsoro da firgici.

Fassarar Aya:

Ya Manzo Muhammad (S.A.W.), kada ka yi zaton Allah yana mantawa da abin da azzalumai suke aikatawa na ƙaryata ka da sauran Manzanni, da cutar da muminai, da sauran laifuffuka. A’a, Allah yana sane da dukan ayyukansu, babu abin da ya ɓoye a gare shi. Amma jinkirin da yake yi musu ba wai don ya manta da su ba ne, sai don ya ba su dama su tuba, kuma ya jinkirta musu hukunci har zuwa wata rana mai tsanani—wato Ranar Kiyama—inda idanu za su buɗe su tsaya babu ƙyiftawa, saboda tsananin tsoro da abin da suke gani na bala’o’i. A wannan rana ne za a biya su sakamakon ayyukansu na zalunci.

Fa’idodin Darasi:

1. Wannan aya tana nuna cewa Allah ba ya mantawa da aikin kowane mai zalunci, kuma jinkirin hukunci ba wai ya manta ba ne, amma yana cikin hikimarsa da adalinsa.
2. Yana ƙarfafa zuciyar waɗanda aka zalunta, cewa kada su yi yanke kauna, domin Allah zai taimake su kuma zai rama musu a ranar da babu wani abin da zai iya tserewa.
3. Yana gargadin azzalumai cewa duk wani abin da suke yi yana cikin lissafin Allah, kuma za su fuskanci sakamakonsa a wata rana mai tsanani, don haka su tuba kafin ya ƙare lokaci.
4. Yana koya mana cewa imani da adalcin Allah yana sa mutum ya natsu kuma ya dogara ga Allah, ba ya ɗaukar fansa da hannunsa ba bisa ka’ida ba.
5. Yana tunatar da mu cewa Ranar Kiyama gaskiya ce, kuma a wannan rana kowa zai ga sakamakon ayyukansa, don haka mu yi aiki nagari kuma mu nisanta daga zalunci.