Сураи Ибрахим Оят 44 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Мардумро аз он рӯз, ки азоб фаро мерасад, битарсон. Ситамкорон…

Ибрахим · 44/52

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ибрахим

وَأَنذِرِ النَّاسَ يَوْمَ يَأْتِيهِمُ الْعَذَابُ فَيَقُولُ الَّذِينَ ظَلَمُوا رَبَّنَا أَخِّرْنَا إِلَىٰ أَجَلٍ قَرِيبٍ نُّجِبْ دَعْوَتَكَ وَنَتَّبِعِ الرُّسُلَ ۗ أَوَلَمْ تَكُونُوا أَقْسَمْتُم مِّن قَبْلُ مَا لَكُم مِّن زَوَالٍ ۝٤٤

🔤 Transliteration

Wa anzirin naasa Yawma yaateehimul `azaabu fa yaqoolul lazeena zalamoo Rabbanaaa akhkhirnaaa ilaaa ajalin qareebin nujib da`wataka wa nattabi `ir Rusul; awalam takoonooo aqsamtum min qablu maa lakum min zawaal

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Мардумро аз он рӯз, ки азоб фаро мерасад, битарсон. Ситамкорон мегӯянд: «Бор Худоё, моро андаке мӯҳлат дех, то даъвати Туро иҷобат кунем ва ба паёмбаронн Ту пайравӣ кунем». Оё шумо пеш аз ин савганд намехӯрдед, ки ҳаргиз завол намеёбед? (намемиред).

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳое, ки шарҳ талаб мекунанд:

أَنذِرِ: Огоҳ кун, битарсон.
يَوْمَ يَأْتِيهِمُ الْعَذَابُ: Рӯзе, ки азоб ба онҳо меояд — яъне рӯзи қиёмат.
أَخِّرْنَا: Моро ба таъхир андоз, мӯҳлат деҳ.
أَجَلٍ قَرِيبٍ: Муддати наздик, вақти кӯтоҳ.
نُجِبْ دَعْوَتَكَ: Даъвати Туро қабул мекунем.
أَقْسَمْتُم: Қасам хӯрдед.
مَا لَكُم مِّن زَوَالٍ: Шуморо нестӣ ва кӯчиш нест (аз дунё ба охират намеравед).

Тафсири оят:

Худованд ба Паёмбари худ Муҳаммад (с) фармон медиҳад, ки мардумро аз азоби рӯзи қиёмат огоҳ кунад ва битарсонад. Он рӯз, ки азоби Худо ба онҳо мерасад, ситамгароне, ки бо куфру ширк ба худ зулм кардаанд, бо овозҳои паст ва ҳасратнок мегӯянд: «Парвардигоро! Моро мӯҳлат деҳ, моро ба дунё баргардон, то даъвати Туро қабул кунем ва аз паёмбарони Ту пайравӣ намоем». Онҳо ваъда медиҳанд, ки агар ба дунё баргарданд, имон меоранд ва амали солеҳ мекунанд. Аммо ба онҳо бо сарзаниш ва маломат ҷавоб дода мешавад: «Оё шумо дар дунё қасам нахӯрдед, ки аз дунё ба охират намеравед ва зиндагии шумо ҳеҷ гоҳ ба охират намекӯчад? Шумо баъс ва ҳисобро инкор мекардед ва гумон мекардед, ки ҳамеша дар дунё мемонед. Пас, акнун чаро талаб мекунед, ки ба дунё баргардонда шавед?» Ин ҷавоб барои онҳост, ки дар дунё бо қасамҳои дурӯғин худро фиреб медоданд ва ҳақиқатро инкор мекарданд.

Фоидаҳои оят:

Ин оят ба мо меомӯзад, ки ҳаёти дунё гузаро аст ва ҳеҷ кас дар он ҷовидон намемонад. Ҳар кас бояд пеш аз расидани марг ва рӯзи қиёмат барои охирати худ тайёрӣ бинад.
Оят нишон медиҳад, ки ситамгарон дар рӯзи қиёмат пушаймон мешаванд ва талаб мекунанд, ки ба дунё баргарданд, аммо ин хоҳиш қабул намешавад. Пас, мо бояд дар ҳаёти дунё тавба кунем ва ба сӯи Худо баргардем, пеш аз он ки дер шавад.
Қасамҳои дурӯғин ва инкори рӯзи қиёмат боиси ҳалокат мегардад. Ин оят моро огоҳ мекунад, ки аз чунин рафтор дурӣ ҷӯем ва ба ваъдаҳои Худо бовар кунем.
Ин оят ба мо умед мебахшад, ки то дами марг дарҳои тавба кушода аст ва ҳар кас метавонад ба сӯи Худо баргардад ва даъвати паёмбаронро қабул кунад.
Худованд одил аст ва ҳеҷ касро бе сабаб азоб намекунад. Азоб танҳо барои онҳоест, ки ҳақро инкор карда, ба худ зулм кардаанд. Пас, биёед мо аз ин оят ибрат гирем ва ба роҳи рост қадам гузорем.

📜 Оят 42-46 — Сураи Ибрахим

42وَلَا تَحْسَبَنَّ اللَّهَ غَافِلًا عَمَّا يَعْمَلُ الظَّالِمُونَ ۚ إِنَّمَا يُؤَخِّرُهُمْ لِيَوْمٍ تَشْخَصُ فِيهِ الْأَبْصَارُ

Ва напиндор, ки Худо аз кирдори ситамкорон ғофил аст. Азобашонро то он рӯз, ки чашмҳо дар он хира мемонад, ба дер мепартояд!

43مُهْطِعِينَ مُقْنِعِي رُءُوسِهِمْ لَا يَرْتَدُّ إِلَيْهِمْ طَرْفُهُمْ ۖ وَأَفْئِدَتُهُمْ هَوَاءٌ

Мешитобанд, сарҳоро боло гирифтаанд, чашм бар ҳам намезананд ва дилҳояшон холи аз хирад аст.

44وَأَنذِرِ النَّاسَ يَوْمَ يَأْتِيهِمُ الْعَذَابُ فَيَقُولُ الَّذِينَ ظَلَمُوا رَبَّنَا أَخِّرْنَا إِلَىٰ أَجَلٍ قَرِيبٍ نُّجِبْ دَعْوَتَكَ وَنَتَّبِعِ الرُّسُلَ ۗ أَوَلَمْ تَكُونُوا أَقْسَمْتُم مِّن قَبْلُ مَا لَكُم مِّن زَوَالٍ

45وَسَكَنتُمْ فِي مَسَاكِنِ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَنفُسَهُمْ وَتَبَيَّنَ لَكُمْ كَيْفَ فَعَلْنَا بِهِمْ وَضَرَبْنَا لَكُمُ الْأَمْثَالَ

Дар хонаҳои касоне, ки худ бар худ ситам мекарданд, ҷой гирифтед ва донистед бо онон чӣ гуна рафтор кардем ва бароятон мисолҳо овардем.

46وَقَدْ مَكَرُوا مَكْرَهُمْ وَعِندَ اللَّهِ مَكْرُهُمْ وَإِن كَانَ مَكْرُهُمْ لِتَزُولَ مِنْهُ الْجِبَالُ

Онон найрангҳои худ намуданд ва Худо аз найрангҳояшон огоҳ буд. Ҳарчанд, ки аз найрангҳояшор кӯҳ аз пой меафтод.

← Оят 43 📖 Ибрахим Оят 45 →

ИбрахимФеҳристи Қуръон

52Оят

MeccanRevelation

44Оят

Тарҷума — Ибрахим 44

Сураи Ибрахим Оят 44 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Мардумро аз он рӯз, ки азоб фаро мерасад, битарсон. Ситамкорон…

Сураи Оят 44/52 — Сураи Ибрахим إبراهيم (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ибрахим Гӯш кун, Сураи Ибрахим Тарҷума, Сураи Ибрахим mp3, Сураи Ибрахим pdf. Оят 42–46. Ба Тоҷикӣ: Русский.