Surat Al-Hijr — Ayat 31

1. Tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• إِلَّا: kajaba, mung wae.
• إِبْلِيسَ: Iblis, yaiku makhluk sing asale saka geni, dheweke ora kalebu golongane malaikat.
• أَبَىٰ: ora gelem, nolak, mbangkang.
• أَن يَكُونَ: supaya dheweke dadi.
• مَعَ السَّاجِدِينَ: bareng karo wong-wong sing padha sujud.

1. Tafsir ayat:

Ing ayat sadurunge, Allah paring dhawuh marang para malaikat supaya padha sujud marang Nabi Adam. Kabeh malaikat banjur padha sujud, ora ana siji-sijia sing mbangkang. Nanging ana siji makhluk sing ora melu sujud, yaiku Iblis. Iblis iku sejatine dudu kalebu golongane malaikat, nanging dheweke ana ing tengah-tengahe para malaikat lan melu kumpul bareng wong-wong mau. Nalika para malaikat padha sujud marang Nabi Adam minangka tandha ngajeni lan ngleksanani dhawuhe Allah, Iblis malah nolak lan mbangkang. Dheweke ora gelem dadi bagian saka wong-wong sing padha sujud. Dheweke rumangsa luwih dhuwur lan luwih mulya tinimbang Nabi Adam, mula dheweke gumedhe lan ora nuruti dhawuhe Allah. Tumindake Iblis iki nuduhake sifat sombong lan mbangkang marang dhawuhe Allah, lan dadi wiwitane dheweke dibuwang saka rahmate Allah.

1. Faedah sing bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake marang kita yen sombong lan gumedhe iku sifat sing ala banget lan bisa nggawa manungsa marang karusakan, kaya sing dialami Iblis.
• Kita kudu tansah manut lan taat marang dhawuhe Allah, sanajan dhawuh mau ora cocog karo karepe ati kita.
• Ketaatan para malaikat marang dhawuhe Allah dadi tuladha sing apik kanggo kita kabeh, yaiku kudu bebarengan ing babagan ketaatan lan ora mbangkang.
• Ayat iki uga ngelingake yen Iblis iku mungsuh sing nyata kanggo manungsa, mula kita kudu padha ngati-ati marang godha lan pambujuke.
• Kanthi mangerteni crita iki, kita dadi luwih ngerti yen Islam iku agama sing mulangake andhap asor, taat marang Allah, lan ngedohi sifat sombong sing bisa ngrusak iman.