Аль-Хиджр сүрәсе — Аять 31

Сүзләрнең мәгънәләре:

• إِلَّا إِبْلِيسَ — мәгънәсе: «мәгәр Иблис кенә».
• أَبَى — мәгънәсе: «баш тартты, каршы килде, теләмәде».
• أَن يَكُونَ مَعَ السَّاجِدِينَ — мәгънәсе: «сәҗдә кылучылар белән бергә булудан».

Аять тәфсире:

Аллаһы Тәгалә Адәм галәйһиссәламне яраткач, фәрештәләргә аңа сәҗдә кылырга кушты. Фәрештәләрнең барысы да, берсе дә калмыйча, Раббыларының әмеренә буйсынып, Адәмгә сәҗдә кылдылар. Ләкин Иблис кенә — ул фәрештәләр арасында булса да, алардан түгел иде — бу әмердән баш тартты һәм фәрештәләр белән бергә сәҗдә кылучылардан булырга теләмәде. Ул үзен Адәмнән өстен санап, тәкәбберлек күрсәтте һәм Аллаһының әмеренә каршы килде.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

1. Аллаһыга итагать итү һәм Аның әмерләренә шундук буйсыну — мөэминнең төп сыйфаты. Фәрештәләрнең бердәм сәҗдә кылуы — бу хакыйкый коллыкның үрнәге.
2. Тәкәбберлек — кешене Аллаһының рәхмәтеннән читләштерә торган иң олуг гөнаһларның берсе. Иблиснең һәлакәте нәкъ менә тәкәбберлектән башланды.
3. Гыйлем, дәрәҗә яки нәсел белән мактану — Аллаһы каршында кыйммәт түгел. Иң мөһиме — ихлас күңелдән Аллаһыга буйсыну һәм Аның әмерләрен үтәү.
4. Кеше өчен зур гыйбрәт: әгәр дә Иблис кебек үзеңне башкалардан өстен күрсәң, хәерле эшләрдән дә баш тартырга мөмкинсең. Шуңа күрә һәркайсыбыз кешелеклелек, тыйнаклык һәм Аллаһыга тугрылык сыйфатларын үзебездә тәрбияләргә тиешбез.