Surat Al-Hijr — Ayat 34

1. Tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• فَاخْرُجْ : mula metua, lungaa
• مِنْهَا : saka ing kono (yaiku saka swarga)
• رَجِيمٌ : kang dibuwang, kang diusir, kang kena laknat lan dipadohake saka rahmat

1. Tafsir ayat:

Ing ayat iki, Allah SWT ngandika marang Iblis sawise Iblis mbangkang marang dhawuhe Allah lan ora gelem sujud marang Nabi Adam AS. Allah banjur dhawuh marang Iblis: "Metua saka swarga iki, amarga kowe iku wis dadi makhluk kang dibuwang lan diusir." Tegese, Iblis iku wis ora duwe panggonan maneh ing swarga, lan wis kena laknat saka Allah. Dheweke diusir saka saben kabecikan lan dipadohake saka rahmat Allah nganti dina kiyamat, yaiku dina nalika manungsa dibangkitake maneh kanggo diadili. Dadi, ayat iki nuduhake yen wong kang mbangkang marang dhawuhe Allah lan sombong, mesthi bakal nampa paukuman lan dibuwang saka kabecikan.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake marang kita supaya tansah manut lan taat marang dhawuhe Allah, amarga mbangkang lan sombong iku dalane Iblis kang nyebabake dibuwang saka rahmat Allah.
• Kita kudu ngerti yen Allah iku Maha Adil lan Maha Kuwasa; sapa wae kang nglakoni dosa lan mbangkang, mesthi bakal nampa akibat.
• Ayat iki uga ngelingake yen swarga iku panggonan kang mung kanggo wong-wong kang taat lan resik atine, dudu kanggo wong kang sombong lan mbangkang.
• Kanthi mangerteni kisah Iblis iki, kita dadi luwih semangat kanggo nindakake kabecikan lan ngedohi sifat sombong, supaya ora kalebu golongane wong kang dibuwang saka rahmat Allah.
• Ayat iki nuduhake yen Islam iku agama kang ngajak manungsa dadi hamba kang taat lan tansah ngarep-arep rahmat Allah, supaya bisa urip tentrem ing donya lan akhirat.