Аль-Хиджр сүрәсе — Аять 47

Сүзләрнең мәгънәләре:

• Нәзәгънә — чыгардык, алып ташладык.
• Гылль — күңелдәге хәсәд, ачу, дошманлык.
• Сүрүр — «сәрир»нең күплеге, зиннәтле урыннар, тәхетләр.
• Мөтәкәбилин — бер-берсенә карап утыручылар, йөзләре белән каршы-каршы.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә тәкъвалык ияләренең — ягъни Аның әмерләрен үтәп, тыелганнардан сакланучы мөэминнәрнең — оҗмахтагы хәлләрен сурәтли. Алар бакчаларда һәм агышлы елгалар буенда булырлар. Аларга әйтелер: «Барча начарлыктан сау-сәламәт, һәрбер ґәзаптан имин хәлдә оҗмахка керегез!»

Аллаһы аларның күңелләреннән барлык хәсәд, ачу, дошманлык кебек нәрсәләрне алып ташлар. Дөньяда алар арасында булган төрле кире хисләр, үпкәләр — барысы да юк ителер. Алар оҗмахта бер-берсенә дус, кардәш булып яшәрләр. Зиннәтле тәхетләрдә утырырлар, бер-берсенә карап, йөзләре белән каршы-каршы утырырлар. Бу аларның арасындагы мәхәббәтнең һәм бердәмлекнең билгесе — чөнки бер-берсенә артлары белән түгел, ә йөзләре белән карап утыралар. Аларга анда арыганлык та, ару да ирешмәс, һәм алар анда мәңге калырлар.

Гыйбрәтләр:

• Оҗмах әһелләренең күңелләре пакь булачак — анда хәсәд, ачу, дошманлык кебек начар сыйфатларга урын юк. Бу безнең дөньяда да күңелләребезне бу начар сыйфатлардан чистартырга тырышырга өнди.
• Мөэминнәр арасындагы дуслык һәм кардәшлек — оҗмахта да дәвам итәчәк бөек нигъмәт. Димәк, без дөньяда ук бер-беребезне яратып, дус-тату яшәргә тиешбез.
• Оҗмахтагы урыннарның матурлыгы һәм андагы рәхәт тормыш — Аллаһыга тәкъвалык итүчеләргә вәгъдә ителгән олы бүләк. Бу безне тәкъвалыкка, изге гамәлләргә дәртләндерә.