Surat Al-Hijr — Ayat 6

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• الذِّكْرُ (adz-dzikru): ing kene tegese Al-Qur'an, yaiku pepeling lan wejangan saka Allah.
• لَمَجْنُونٌ (lamajnunun): wong kang ora waras pikirane, kelangan akale.
• وَقَالُوا (wa qolu): lan padha ngucap (yaiku wong-wong kafir Quraisy).

1. Tafsir ayat:

Wong-wong kafir Mekah kang padha maido marang Nabi Muhammad ﷺ padha ngucap kanthi cara ngece lan ngecewa: "He wong kang diparingi Al-Qur'an, satemene kowe iku wong kang ora waras pikirane!" Padha ngucap mangkono amarga ora percaya yen Nabi Muhammad ﷺ iku pancen utusan Allah kang bener. Dheweke nganggep omongane Nabi ﷺ iku omongane wong edan, amarga kaya-kaya ora ana wong waras kang ngaku yen Allah nurunake pepeling marang dheweke. Malah ana kang ngajak supaya Nabi ﷺ ndhawuhake malaikat minangka bukti yen dheweke pancen bener. Iki kabeh minangka wujud pangina lan panyendhu marang dakwah Nabi ﷺ, dudu amarga ana bukti kang nyata, nanging amarga atine wis kebak gumedhe lan ora gelem nampa bebener.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake yen wong kang dakwah marang bebener mesthi bakal nemoni pangina lan panyendhu, mula kudu sabar kaya Nabi Muhammad ﷺ.
• Al-Qur'an iku pancen pepeling saka Allah kanggo kabeh manungsa, mula kudu ditampa kanthi ati kang mbukak, ora malah dipoyoki.
• Wong kang nolak bebener asring nggunakake omongan kang ora sopan lan tuduhan palsu, nanging iku ora bakal nyuda kamulyane bebener.
• Kita dielingake supaya ora gampang percaya marang omongan wong kang ngremehake agama, lan tetep kuwat ing iman.
• Ayat iki uga nuduhake yen Islam lan Al-Qur'an iku gampang dimangerteni dening wong kang gelem mikir kanthi waras, mula ayo padha nyinaoni lan nglakoni kanthi bungah.