Surat Al-Hijr — Ayat 88

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• لَا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ : aja nganti mbukak-mbukak mripatmu lan nyawang kanthi kepengin banget marang barang kang diduweni wong liya.
• مَتَّعْنَا : barang-barang kang wis Ingsun paringake minangka kesenengan ing donya.
• أَزْوَاجًا مِّنْهُمْ : golongan utawa kelompok-kelompok saka wong-wong kafir mau.
• وَاخْفِضْ جَنَاحَكَ : andhap asor, alus lan welas asih marang wong liya, kaya manuk kang ngepakake swiwine kanggo ngayomi anak-anake.

2) Tegese ayat:

Dhuh Nabi Muhammad, aja nganti sira nyawang kanthi mripat kang kepengin marang kesenengan donya kang wis Ingsun paringake marang sawenehing golongan wong kafir. Kabeh iku mung kesenengan kang ora langgeng lan bakal sirna. Aja uga sira susah atine amarga dheweke ora gelem percaya marang sira lan ajaran kang sira gawa. Luwih saka iku, sira kudu andhap asor, alus pangucapmu, lan welas asih marang para mukmin kang wis percaya marang Allah lan rasul-Ne. Sira dadi panutan lan pangayom kanggo dheweke, ora perlu mèri marang kamukten donya kang dicekel dening wong kafir, amarga ganjaran kang ana ing sisihe Allah iku luwih becik lan luwih langgeng.

3) Piwulang lan paedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake supaya awake dhewe ora gampang kepincut marang kamukten donya kang diduweni wong liya, luwih-luwih yen kamukten iku dadi sebab lali marang Allah.
• Ngelengake manawa kasusahan amarga wong liya ora gelem nampa bebener iku ora perlu keterlaluan, amarga tugas kita mung ngelingake, dudu meksa.
• Nuduhake marang kita kabeh manawa andhap asor lan welas asih marang sesama mukmin iku dadi watak utama kang kudu dilakoni saben wong Islam.
• Ayat iki uga ngandhani manawa ganjaran saka Allah iku luwih gedhe tinimbang kabeh kesenengan donya, mula kita kudu luwih ngutamakake urusan akhirat tinimbang mung nguber kesenengan kang ora langgeng.
• Kanthi mangkono, ayat iki nuwuhake rasa seneng lan semangat kanggo nglakoni urip kanthi prasaja, andhap asor, lan tansah ngarep-arep marang kabecikan saka Allah.