سوره نحل — آیه 116

معانی کلمات:

• تَصِفُ أَلْسِنَتُكُمُ الْكَذِبَ: دروغی که زبانهای شما وصف میکند و به خدا نسبت میدهد.
• لِتَفْتَرُوا: تا دروغ ببندید و به خدا نسبت دهید.
• لَا يُفْلِحُونَ: رستگار نمیشوند و به خواستههای خود نمیرسند.

تفسیر آیه:

ای مشرکان! به خاطر دروغی که زبانهایتان میسازد و به خدا نسبت میدهد، نگویید: «این حلال است و آن حرام» تا با این کار بر خدا دروغ ببندید و تحریم و تحلیلی را که از جانب خدا نیست به او نسبت دهید. این آیه اشاره به کارهای نادرست مشرکان دارد که چیزهایی مانند «سائبه» و «وصیله» و «حامی» را بدون دستور خدا حرام یا حلال میکردند و میگفتند خدا چنین امر کرده است. خداوند آنان را از این کار بازمیدارد و هشدار میدهد که نباید حلال خدا را حرام و حرام خدا را حلال شمارند. سپس میفرماید: کسانی که بر خدا دروغ میبندند، هرگز رستگار نمیشوند و به آرزوهای خود نمیرسند و در دنیا و آخرت به خیری دست نمییابند.

فواید آیه:

• این آیه نشان میدهد که دین خدا کامل است و هیچکس حق ندارد بدون دلیل شرعی چیزی را حلال یا حرام اعلام کند.
• مسلمان باید در گفتار خود بسیار دقیق باشد و هرگز به خداوند نسبت دروغ ندهد، زیرا این کار از بزرگترین گناهان است.
• رستگاری واقعی تنها در پیروی از دستورات خدا و رسول اوست، نه در بدعتگذاری و تحریف احکام الهی.
• این آیه مسلمانان را به تقوا و پرهیز از سخنان بیاساس دعوت میکند تا جامعه اسلامی از انحرافات و خرافات پاک بماند.