Ан-Нахль сүресі — Аят 116

1. Сөздердің мағынасы:

• تَصِفُ — сипаттайды, айтады, тілдеріңіз айтады деген мағынада.
• أَلْسِنَتُكُمُ — тілдеріңіз.
• الْكَذِبَ — өтірік.
• لِتَفْتَرُوا — өтірік ойлап табу, жала жабу үшін.
• يُفْلِحُونَ — құтылмайды, мақсатына жетпейді, табысқа жетпейді.

1. Аяттың тәпсірі:

Уа, адамдар! Тілдеріңізге еріп, өздеріңіз ойлап тапқан өтірікке сүйеніп: «Мынау халал, мынау харам» деп айтпаңдар. Яғни Аллаһ халал еткен нәрсені өздеріңізше харам деп, Аллаһ харам еткен нәрсені өздеріңізше халал деп жарияламаңдар. Бұл — Аллаһ атынан өтірік айту, Оған жала жабу. Шынында да, Аллаһ туралы өтірік ойлап тапқандар дүниеде де, ақыретте де ешбір жақсылыққа жетпейді, қалаған мақсатына қол жеткізбейді және қорқыныштан құтылмайды. Бұл аятта мүшріктердің өз бетінше әртүрлі малдарды (мысалы, сәиба, уасыла, хами сияқтыларды) харам немесе халал деп белгілеп, оны Аллаһтың әмірі деп жалған айтқан әрекеттері әшкереленеді. Діни үкімдерді тек Аллаһ пен Оның Елшісі белгілейді, адамдардың өз қалауымен емес.

1. Аяттан алынатын пайдалы ғибраттар:

• Ислам дінінде халал мен харамды тек Аллаһ пен Оның Елшісі белгілейтінін білу — иманның маңызды бөлігі. Бұл мұсылманды Аллаһқа деген шынайы құлшылыққа жетелейді.
• Өз бетінше діни үкім шығарып, «бұл халал, бұл харам» деп Аллаһ атынан өтірік айту — үлкен күнә. Бұдан сақтану әрбір мұсылманның парызы.
• Ислам — шынайылық пен әділеттілік діні. Ол адамды өтіріктен, жаладан және білмеген нәрсесін айтудан тыйып, тура жолға бастайды.
• Аллаһ туралы өтірік айтқандар ешқашан табысқа жетпейді. Бұл — әділ Жаратушының өзгермейтін заңы. Сондықтан әркім өз сөзіне жауапты болып, тек шындықты айтуға тырысуы керек.
• Бұл аят мұсылманды Құран мен сүннетке сүйенуге, діни мәселелерде білімділерге жүгінуге шақырады. Осылайша адам дүние мен ақыретте құтылуға жетеді.