சூரா அன்-நஹ்ல் — வசனம் 53

சொற்பொருள் விளக்கம்:

• نِعْمَةٍ (நிஃமா): அருட்கொடை, அனுக்கிரகம், நன்மை.
• الضُّرُّ (ழுற்று): துன்பம், நோய், வறுமை, இன்னல்கள்.
• تَجْأَرُونَ (தஜ்அரூன்): முறையிட்டு அழுதல், கதறி வேண்டுதல், மிகுந்த பணிவுடன் இறைவனிடம் மன்றாடுதல்.

விளக்கம்:

மனிதர்களே! உங்களிடம் உள்ள ஒவ்வொரு நன்மையும் — அது வழிகாட்டுதல், உடல் நலம், செல்வம், சந்ததி, அமைதி, உணவு, குடிநீர் என எதுவாக இருந்தாலும் — அனைத்தும் அல்லாஹ்விடமிருந்தே வருகின்றன. அவன் ஒருவனே அனைத்து அருட்கொடைகளையும் வழங்குபவன். இதில் வேறு எந்த சக்திக்கும் எந்தப் பங்கும் இல்லை.

ஆனால், உங்களுக்கு நோய், வறுமை, பஞ்சம், அல்லது வேறு ஏதேனும் துன்பம் ஏற்பட்டால், நீங்கள் தானாகவே அல்லாஹ்விடமே திரும்பி, அவனிடமே கதறி மன்றாடுகிறீர்கள். உங்கள் உள்ளங்கள் இயற்கையாகவே அவனை நோக்கி திரும்புகின்றன. ஏனெனில், துன்பத்தை நீக்க வல்லவன் அவன் ஒருவனே என்பதை உங்கள் இயற்கை உள்ளுணர்வு அறிந்துள்ளது.

இதிலிருந்து தெளிவாகத் தெரிவது: அருட்கொடைகளை வழங்குபவனும், துன்பங்களை நீக்குபவனும் அல்லாஹ் ஒருவனே. எனவே, அவன் ஒருவனையே வணங்க வேண்டும்; அவனுக்கு எதையும் இணை கற்பிக்கக் கூடாது.

பயன்கள் (சிந்தனைக்குரிய படிப்பினைகள்):

1. நன்றியுணர்வு: ஒவ்வொரு நன்மைக்கும் அல்லாஹ்வுக்கு நன்றி செலுத்த வேண்டும். நன்றி செலுத்துவது நன்மைகளை அதிகரிக்கும்.
2. ஏகத்துவ உணர்வு: இன்பத்திலும் துன்பத்திலும் அல்லாஹ்வை மட்டுமே சார்ந்திருக்க வேண்டும். அவனைத் தவிர வேறு யாரிடமும் முறையிடக்கூடாது.
3. இயற்கையான ஏகத்துவம்: துன்பம் வரும்போது மனிதன் இயற்கையாகவே அல்லாஹ்வை நோக்கி திரும்புகிறான். இது மனித இயற்கையில் பதிந்துள்ள ஏகத்துவத்தின் அடையாளம்.
4. இணைவைப்பின் அபத்தம்: நன்மைகளை வழங்குபவனும், துன்பங்களை நீக்குபவனும் அல்லாஹ் ஒருவனாக இருக்கும்போது, அவனுக்கு இணை கற்பிப்பது அறிவீனமாகும்.
5. இறைவனிடம் மன்றாடுவதன் சிறப்பு: துன்பங்களில் இறைவனிடம் மன்றாடுவது அவனுடன் நெருக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது. இது ஒரு வகையில் அருட்கொடையே ஆகும்.
6. வாழ்க்கையின் பாடம்: இன்பமும் துன்பமும் அல்லாஹ்வின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளன. எனவே, இன்பத்தில் பெருமை கொள்ளாமலும், துன்பத்தில் நம்பிக்கை இழக்காமலும் இருக்க வேண்டும்.