Сураи Аль-Исра Оят 23 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Парвардигорат муқаррар дошт, ки ҷуз Ӯро напарастед ва ба падару…

Аль-Исра · 23/111

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Исра

۞ وَقَضَىٰ رَبُّكَ أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا إِيَّاهُ وَبِالْوَالِدَيْنِ إِحْسَانًا ۚ إِمَّا يَبْلُغَنَّ عِندَكَ الْكِبَرَ أَحَدُهُمَا أَوْ كِلَاهُمَا فَلَا تَقُل لَّهُمَا أُفٍّ وَلَا تَنْهَرْهُمَا وَقُل لَّهُمَا قَوْلًا كَرِيمًا ۝٢٣

🔤 Transliteration

Wa qadaa Rabbuka allaa ta`budooo illaaa iyyaahu wa bilwaalidaini ihsaanaa; immaa yablughanna `indakal kibara ahaduhumaaa aw kilaahumaa falaa taqul lahumaaa uffinw wa laa tanharhumaa wa qullahumaa qawlan kareemaa

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Парвардигорат муқаррар дошт, ки ҷуз Ӯро напарастед ва ба падару модар некӣ кунед. Ҳар гоҳ то ту зинда ҳастӣ, ҳар ду ё яке аз он ду солхӯрда шаванд, ононро маёзор ва ба дуруштӣ хитоб макун ва бо онон ба икром сухан бигӯй.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳое, ки шарҳ талаб мекунанд:

قَضَىٰ: амр кард ва ҳатмӣ сохт, яъне фармон дод ва воҷиб гардонд.
أُفٍّ: калимаест, ки барои изҳори норозигӣ ва дилтангӣ аз чизе гуфта мешавад; он камтарин дараҷаи сухани бад ва изҳори безорӣ аст.
تَنْهَرْ: аз решаи «نهر» буда, маънои бо овози баланд сарзаниш кардан, дашном додан ва хашмгинӣ нишон доданро дорад.
قَوْلًا كَرِيمًا: сухани некӯ, нарм ва боэҳтиромона.

Тафсири оят:

Парвардигори ту — эй инсон — фармон дода ва воҷиб гардондааст, ки ҳеҷ касро ба ҷуз Ӯ ибодат накунед ва танҳо Ӯро парастиш намоед. Ҳамчунин амр кардааст, ки ба падару модар некӣ кунед ва бо онҳо муносибати хуб дошта бошед. Ин некӣ ва эҳсон ба волидон хусусан дар вақти пиронсолӣ ва заъфи онҳо бисёр муҳим аст.

Агар яке аз волидон ё ҳар дуи онҳо дар назди ту ба синни пиронсолӣ расида, ба ғамхорӣ ва хизмати ту ниёз пайдо кунанд, пас набояд аз онҳо дилтанг шавӣ ва хашм гирӣ. Ҳатто калимаи «уфф» — ки камтарин дараҷаи изҳори норозигӣ ва безорӣ аст — ба онҳо нагӯй. Ба онҳо сарзаниш накун, бо овози баланд гап назан ва хашми худро нишон надеҳ. Баръакс, бо онҳо ҳамеша бо сухани нарм, лутфомез ва боэҳтиромона муроҷиат кун, суханони некӯ бигӯй ва дар муносибат бо онҳо адаб ва меҳрубонӣ нишон деҳ.

Ин оят пас аз амри тавҳид — яъне парастиши танҳо Худованд — фавран амри эҳсон ба волидонро зикр мекунад, ки ин нишондиҳандаи аҳамияти бузурги некӣ ба падару модар дар ислом аст. Худованд на танҳо рафтори бадро манъ кардааст, балки ҳатто камтарин сухани дилтангӣ ва норозигиро низ ҳаром гардондааст. Ӯ фармон додааст, ки дар ҳаққи волидон сухани некӯ ва боэҳтиромона гуфта шавад.

Фоидаҳое, ки аз ин оят ба даст меоянд:

Ин оят нишон медиҳад, ки ислом дини тавҳид ва яккахудопарастӣ аст ва ҳеҷ кас ба ҷуз Худованди ягона сазовори ибодат нест.
Ислом ба хонавода ва муносибат бо волидон аҳамияти бузург медиҳад; некӣ ба падару модар пас аз ибодати Худованд дар ҷойи баланд қарор дорад.
Хусусан дар вақти пиронсолӣ ва заъфи волидон бояд сабр ва меҳрубонӣ нишон дод, зеро онҳо дар ин давра бештар ба ғамхорӣ ниёз доранд.
Ислом ҳатто камтарин сухани дилтангӣ ва норозигиро нисбат ба волидон манъ кардааст, ки ин нишондиҳандаи баландии ахлоқи исломӣ аст.
Ин оят ба мо меомӯзад, ки бо волидон бо сухани нарм, некӯ ва боэҳтиромона муносибат кунем ва онҳоро ҳамеша эҳтиром намоем.
Ислом дини раҳмат, меҳрубонӣ ва ахлоқи некӯ аст ва ба мо роҳи зиндагии шоиста ва боарзишро нишон медиҳад.

📜 Оят 21-25 — Сураи Аль-Исра

21انظُرْ كَيْفَ فَضَّلْنَا بَعْضَهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ ۚ وَلَلْآخِرَةُ أَكْبَرُ دَرَجَاتٍ وَأَكْبَرُ تَفْضِيلًا

Бингар, ки чӣ гуна баъзеяшонро бар баъзе дигар бартарӣ ниҳодаем ва дар охират дараҷоту бартариҳо бартару болотар аст.

22لَّا تَجْعَلْ مَعَ اللَّهِ إِلَٰهًا آخَرَ فَتَقْعُدَ مَذْمُومًا مَّخْذُولًا

Бо Худои якто худои дигаре ба худоӣ магир, ки баддидашудаву хор хоҳӣ монд.

23۞ وَقَضَىٰ رَبُّكَ أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا إِيَّاهُ وَبِالْوَالِدَيْنِ إِحْسَانًا ۚ إِمَّا يَبْلُغَنَّ عِندَكَ الْكِبَرَ أَحَدُهُمَا أَوْ كِلَاهُمَا فَلَا تَقُل لَّهُمَا أُفٍّ وَلَا تَنْهَرْهُمَا وَقُل لَّهُمَا قَوْلًا كَرِيمًا

24وَاخْفِضْ لَهُمَا جَنَاحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحْمَةِ وَقُل رَّبِّ ارْحَمْهُمَا كَمَا رَبَّيَانِي صَغِيرًا

Дар баробарашон аз рӯи меҳрубони сари хоксорӣ хам бикун ва бигӯ: «Эй Парвардигори ман, ҳамчунон ки маро дар хурдӣ парвариш доданд, бар онҳо раҳмат овар».

25رَّبُّكُمْ أَعْلَمُ بِمَا فِي نُفُوسِكُمْ ۚ إِن تَكُونُوا صَالِحِينَ فَإِنَّهُ كَانَ لِلْأَوَّابِينَ غَفُورًا

Парвардигоратон аз ҳар каси дигар ба он чӣ дар дилҳоятон мегузарад, донотар аст ва агар аз солеҳон бошед, Ӯ тавбакунандагонро меомурзад.

← Оят 22 📖 Аль-Исра Оят 24 →

Аль-ИсраФеҳристи Қуръон

111Оят

MeccanRevelation

23Оят

Тарҷума — Аль-Исра 23

Сураи Аль-Исра Оят 23 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Парвардигорат муқаррар дошт, ки ҷуз Ӯро напарастед ва ба падару…

Сураи Оят 23/111 — Сураи Аль-Исра الإسراء (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Исра Гӯш кун, Сураи Аль-Исра Тарҷума, Сураи Аль-Исра mp3, Сураи Аль-Исра pdf. Оят 21–25. Ба Тоҷикӣ: Русский.