Suurah Al-Israa — Aayad 25

Macnaha Erayada:

• Nuufta (نُفُوسِكُمْ): Waxay macno u tahay waxa ku qarsoon laabta, sida niyadda, ujeedada, iyo waxa qalbiga ku jira oo khayr iyo shar ah.
• Awwaabiin (الأَوَّابِينَ): Waxay macno u tahay kuwa si joogta ah ugu noqda Eebe, ee toobadda ku noqda markay gafaan, oo xaqa u noqda markay qaladaan.

Tafsiirka:

Eebahay - dadkaow - waa kan ugu og waxa ku qarsoon laabtiinna, waxa uu ogyahay waxa qalbiga ku jira oo khayr iyo shar ah, niyad wanaag iyo niyad xunba. Haddii aad niyadda ku haysaan khayr, oo aad doonaysaan inaad adeecdaan Eebe oo aad u dhowaataan, haddii aad ku qaldantaan xaqa waalidkiin ama kuwa kale, isla markaana aad qalbiga ku haysaan inaad u noqotaan Eebe oo aad toobadkeenna, Eebe waa dambi dhaaf badane. Wuxuu u dhaafaa kuwa toobadda ku noqda ee xaggiisa u noqda gafafka ka yar ee ka yimaada dabeecadda aadanaha, sida caajiska ama hadal qaldan ama wax aan ula kac ahayn. Eebe wuxuu ogyahay kuwa qalbigoodu daahir yahay oo ay ku jirto rabitaan ku noqoshadiisa, kuwaas wuu u dhaafaa oo wuu u naxariistaa.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo aayaddan:

1. Eebe waa ugu og waxa qarsoon: Aayaddan waxay na baraysaa in Eebe uu ogyahay waxa laabta ku jira, marka waa inaan ku dadaalnaa inaan niyadda ku haysanno khayr iyo run, xitaa haddii dadku ayan ogayn.
2. Toobaddu waa albaabka naxariista: Ilaahay wuxuu u dhaafaa kuwa toobadda ku noqda, xataa haddii ay horay u gafeen. Tani waa dhiiragalin weyn oo dadka u ah inaysan ka quusan naxariista Eebe.
3. Niyad wanaagu waa fure: Qofka niyadiisu wanaagsan tahay, Eebe wuxuu u dhaafaa qaladaadkiisa aan ula kac ahayn. Tani waxay na baraysaa inaan niyadda ku xoojino adeecaadda Eebe iyo wanaagga dadka.
4. Dheelitirka caddaaladda iyo naxariista: Aayaddu waxay isku darsaa caddaaladda Eebe (inuu ogyahay waxa qarsoon) iyo naxariistiisa (inuu u dhaafo kuwa toobadda ku noqda). Tani waxay na tusinaysaa in Islaamku yahay diin dheelitiran oo rajo iyo naxariis siinaya dhammaan dadka.