Suurah Al-Israa — Aayad 26

Macnada Erayada:

• Dha Qurbá: Qaraabada.
• Miskiinka: Faydka ama kan baahan.
• Ibnu Sabeel: Safarka ku jira ee xoolihiisa ka go’ay.
• Tabdiir: Xoolaha ku luminta si xun ama si xad-dhaaf ah, iyadoo lagu khashfayo wax aan faa’iido lahayn.

Tafsiirka:

Bisimil-laah. Allah wuxuu ku amrayaa addoonkiisa mu’minka ah inuu siiyo qaraabadiisa xuquuqda ay ku leeyihiin isaga, taas oo ah samafal, ixtiraam, iyo xiriirka qaraabada (silat-ur-rahim). Sidoo kale, wuxuu ku amrayaa inuu siiyo miskiinka (kan baahan ee cidhiidhi ku jira) iyo ibnu sabeelka (safarka ku jira ee xoolihiisa ka go’ay) waxay u baahan yihiin oo ka mid ah xaqa ay ku leeyihiin maalka, sida zakada iyo sadaqada.

Kadibna wuxuu Allah ka digayaa addoonkiisa inuu xoolihiisa ku khashfayo wax aan faa’iido lahayn ama ku lumiyo si xad-dhaaf ah (tabdiir), sababtoo ah tabdiirku waa khasaare iyo xumaan, waana mid ka mid ah waxyaabaha shaydaanku ku farxo, isla markaana nolosha qofka ku burburiya.

Faa’iidooyin laga qaadan karo aayaddan:

1. Dhiirigelinta samafalka iyo naxariista: Aayaddan waxay ku boorrinaysaa mu’minka inuu u naxariisto qaraabadiisa, miskiimka, iyo musaafiriinta, taasoo keeneysa isu-tanaasul iyo jacayl bulsho dhexdiisa ah, waxayna ka mid tahay sifooyinka ugu wanaagsan ee Islaamku ku farayo.
2. Ka digidda xumaha iyo khasaaraha: Waxay uga digaysaa mu’minka inuu xoolihiisa ku khashfayo wax aan faa’iido lahayn, taasoo ilaalinaysa maalkiisa iyo mustaqbalkiisa, waxayna ku tusinaysaa in Islaamku yahay diin dhamaystiran oo daryeelaysa dhammaan arrimaha nolosha.
3. Isku-xidhnaanta qoyska iyo bulshada: Aayaddan waxay ku tusinaysaa muhiimadda ay leedahay xiriirka qaraabada, kaasoo ah mid ka mid ah sababaha keena barakada maalka iyo nolosha, isla markaana xoojiya bu’da bulshada Islaamka.
4. Dheelitirka nolosha: Waxay ku baraysaa mu’minka inuu dhexdhexaadiyo bixinta maalka, isagoon ahayn mid xad-dhaaf ku bixiya ama mid ku ekeynaya, sidaasna u ilaaliyo xaqiisa iyo xaqa dadka kale.