Σούρα Αλ-Ισρά — Στίχος 66

Ξεγέλασε (και υποκίνησε και κάλεσε) όποιους μπορείς απ' αυτούς με τη φωνή σου (με το κάλεσμά σου να σε υπακούσουν, και με τα τραγούδια και τη διασκέδαση), και φέρε εναντίον τους, (τον στρατό σου από) τους ιππότες και το πεζικό σου (που πηγαίνουν προς τις αμαρτίες καβαλώντας ή περπατώντας), και έχε μερίδιο στα πλούτη τους (με το να τους διατάζεις να τα αποκτούν με αμαρτίες και να τα ξοδεύουν σε αμαρτίες) και (έχε μερίδιο) στα παιδιά τους (με το να ωραιοποιήσεις γι' αυτούς να έχουν φιλενάδες και φίλους για να αποκτούν παιδιά από μοιχεία εκτός γάμου και να απομακρύνουν τα παιδιά τους από τη θρησκεία Μου -το Ισλάμ-, στην οποία γεννιούνται, προς άλλες θρησκείες που θα εφευρίσκουν αυτοί), και δώσε τους (ψεύτικες) υποσχέσεις!» Πράγματι, ο Σατανάς δεν τους υπόσχεται παρά μόνο εξαπάτηση και πλάνη!

(Είπε ο Αλλάχ): «Πράγματι, δεν έχεις καμία δύναμη πάνω στους (υπάκουους πιστούς) δούλους Μου (να τους παραπλανήσεις).» Αρκεί ο Κύριός σου (ω, Προφήτη) ως Κηδεμόνας (για τους δούλους Του που Τον εμπιστεύονται).

Όταν σας πλήττει (ω, ειδωλολάτρες) μία κακουχία στη θάλασσα, εξαφανίζονται (από το μυαλό σας) όλοι όσοι τους επικαλείστε (και λατρεύετε) εκτός απ' Αυτόν. Αλλά όταν σας σώζει και φτάνετε στη στεριά, αποστρέφεστε ξανά (από το να λατρεύετε μόνο Αυτόν, και αποδίδετε ξανά σ' Αυτόν εταίρους στη λατρεία)! Πράγματι, ο άνθρωπος είναι αχάριστος (εκτός από όποιον τον προστατεύει ο Αλλάχ από τέτοιο χαρακτήρα).

Αισθάνεστε ασφαλείς ότι (αφού σας έσωσε από τη θάλασσα) δε θα κάνει τη στεριά να σας καταπιεί ή δε θα στείλει πάνω σας πέτρες (σαν βροχή, από τον ουρανό); Και τότε δε θα βρείτε για σας κανέναν προστάτη.