Surja El-Isra — Ajet 96

Kuptimet e fjalëve:

• Shehidën (شَهِيدًا): dëshmitar që dëshmon me drejtësi.
• Khabîr (خَبِيرًا): i cili i di të gjitha gjërat në hollësi, i cili depërton në të fshehtat.
• Basîr (بَصِيرًا): ai që i sheh të gjitha gjërat, qoftë të vogla apo të mëdha, dhe nuk i shpëton asgjë shikimit të Tij.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar i urdhëron Profetit të Tij, Muhammedit ﷺ, që t'u thotë jobesimtarëve që e mohojnë atë dhe kërkojnë prova të tjera: "Thuaj: Më mjafton Allahu si dëshmitar midis meje dhe jush." Kjo do të thotë se Allahu është dëshmitar i mjaftueshëm për vërtetësinë e profetësisë së tij dhe se ai e ka përcjellë mesazhin që i është besuar. Allahu dëshmon për sinqeritetin e tij, dhe kjo është dëshmia më e madhe dhe më e vërteta.

Pastaj Allahu thotë: "Me të vërtetë, Ai është i njohës i mirë i robërve të Tij dhe i sheh ata." Kjo do të thotë se Allahu i di të gjitha gjendjet e robërve të Tij, të fshehta dhe të hapura, dhe sheh të gjitha veprat e tyre. Ai i di qëllimet e tyre të brendshme dhe atë që fshehin në zemrat e tyre. Ai do t'i shpërblejë ata sipas veprave të tyre: ata që bëjnë mirë do të shpërblehen me mirësi, dhe ata që bëjnë keq do të ndëshkohen. Ky ajet përmban ngushëllim për Profetin ﷺ dhe kërcënim për jobesimtarët.

Përfitimet e nxjerra nga ajeti:

1. Dëshmia e Allahut është dëshmia më e drejtë dhe më e vërteta, dhe ajo i mjafton besimtarit si provë.
2. Të mjaftohesh me Allahun si dëshmitar dhe mbikëqyrës sjell qetësi në zemër dhe forcë në bindje.
3. Dituria e Allahut përfshin gjithçka, të fshehtën dhe të hapët, dhe kjo e bën besimtarin të kujdesshëm në veprat e tij dhe ta pastrojë qëllimin e tij.
4. Shikimi i Allahut ndaj robërve të Tij është shikim i plotë që nuk i shpëton asgjë, dhe kjo e bën besimtarin të ndiejë se është gjithmonë në prani të Allahut, duke e shtyrë drejt bindjes dhe duke e larguar nga mosbindja.
5. Në këtë ajet ka ngushëllim për të dërguarit dhe kërcënim për mohuesit, sepse Allahu do t'i shpërblejë të gjithë sipas veprave të tyre me drejtësi të plotë.