Сураи Аль-Исра Оят 99 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Оё намедонанд, ки Худое, ки осмонҳову заминро офаридааст, қодир аст,…

Аль-Исра · 99/111

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Исра

۞ أَوَلَمْ يَرَوْا أَنَّ اللَّهَ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ قَادِرٌ عَلَىٰ أَن يَخْلُقَ مِثْلَهُمْ وَجَعَلَ لَهُمْ أَجَلًا لَّا رَيْبَ فِيهِ فَأَبَى الظَّالِمُونَ إِلَّا كُفُورًا ۝٩٩

🔤 Transliteration

Awalam yaraw annal laahal lazee khalaqas samaawaati wal arda qaadirun `alaaa any yakhluqa mislahum wa ja`ala lahum ajalal laa raiba fee; fa abaz zaalimoona illaa kufooraa

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Оё намедонанд, ки Худое, ки осмонҳову заминро офаридааст, қодир аст, ки монанди онҳоро биёфаринад ва барояшон муддати умре ниҳода, ки дар он шаке нест? Аммо золимон фақат инкор кунанд.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳо:

أَوَلَمْ يَرَوْا: Оё надиданд ва нафаҳмиданд?
أَجَلًا: Вақти муайяншуда, мӯҳлат.
لَّا رَيْبَ فِيهِ: Шакке дар он нест.
فَأَبَى: Саркашӣ карданд, рад карданд.
كُفُورًا: Инкор, ношукрӣ, ҷаҳд ба ҳақ.

Тафсири оят:

Оё ин мункирон наандешиданд ва нафаҳмиданд, ки Худованде, ки осмонҳову заминро бо тамоми бузургӣ ва азимат офаридааст, тавоност, ки бори дигар монанди онҳоро биёфарад? Ҳар кас ба офаридани чизе бузург қодир бошад, ба офаридани чизе хурдтар аз он бештар қодир аст. Пас Худое, ки ин осмонҳои васеъ ва замини паҳноварро бидуни намунаи пешакӣ халқ кардааст, ҳатман метавонад инсонҳоро пас аз марг ва нестӣ дубора зинда гардонад.

Худованд барои онҳо мӯҳлати муайяне муқаррар кардааст, ки ҳаёташон дар дунё ба он анҷом меёбад ва ҳамчунин вақти муайяне барои баъс ва ҳисобу китоб, ки ҳеҷ шакке дар фарорасии он нест. Аммо бо вуҷуди равшании далоили баъс ва возеҳ будани ҳақ, ин кофирон ва ситамгарон ҷуз инкор ва ҷаҳд ба ҳақ чизи дигареро қабул накарданд ва аз саркашӣ рӯй гардонданд.

Фоидаҳои ин оят:

Ин оят далели равшани қудрати бепоёни Худовандро нишон медиҳад: Ҳамон Зоте, ки осмонҳову заминро офаридааст, ба зинда кардани инсонҳо пас аз марг низ тавоност.
Инсон бояд дар бораи офариниши осмонҳову замин андеша кунад, зеро ин бузургтарин далел бар қудрати Худованд аст ва дили инсонро ба имон устувор мегардонад.
Ҳаёти дунё мӯҳлати муайян дорад ва ҳар кас бояд бидонад, ки вақти муайяне барои ҳисобу китоб ҳаст, ки ҳеҷ шакке дар он нест.
Ин оят огоҳӣ медиҳад, ки саркашӣ ва инкор дар баробари далоили возеҳи ҳақ, роҳи ситамгарон аст ва инсон бояд аз ин роҳ дурӣ ҷӯяд.
Ин оят ба инсон умед мебахшад, ки Худованди қодир метавонад ӯро дубора зинда кунад ва ин боиси тақво ва амали нек мегардад.
Ин оят моро ба шукргузорӣ ва тафаккур дар неъматҳои Худованд даъват мекунад, то дилҳо ба ислом ва Қуръон гармтар шаванд.

📜 Оят 97-101 — Сураи Аль-Исра

97وَمَن يَهْدِ اللَّهُ فَهُوَ الْمُهْتَدِ ۖ وَمَن يُضْلِلْ فَلَن تَجِدَ لَهُمْ أَوْلِيَاءَ مِن دُونِهِ ۖ وَنَحْشُرُهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ عَلَىٰ وُجُوهِهِمْ عُمْيًا وَبُكْمًا وَصُمًّا ۖ مَّأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ ۖ كُلَّمَا خَبَتْ زِدْنَاهُمْ سَعِيرًا

Ва ҳар киро Худо ҳидоят кунад, хидоятшуда аст. Ва ҳар киро гумроҳ созад, ғайри Худо барои Ӯ сарпарасте наёбӣ ва дар рӯзи қиёмат, дар ҳоле ки чеҳраҳояшон рӯ ба замин аст, кӯру гунгу кар зинда ва ҷамъашон мекунем ва ҷаҳаннам ҷойгохи онҳост, ки ҳар чӣ шӯълаи он фурӯ нишинад, бештараш меафрӯзем.

98ذَٰلِكَ جَزَاؤُهُم بِأَنَّهُمْ كَفَرُوا بِآيَاتِنَا وَقَالُوا أَإِذَا كُنَّا عِظَامًا وَرُفَاتًا أَإِنَّا لَمَبْعُوثُونَ خَلْقًا جَدِيدًا

Ин ҷазои онҳост, зеро ба оёти Мо имон наёварданд ва гуфтанд: «Оё чун мо устухон шудему хокӣ, моро ба сурати тозае зинда мекунанд?

99۞ أَوَلَمْ يَرَوْا أَنَّ اللَّهَ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ قَادِرٌ عَلَىٰ أَن يَخْلُقَ مِثْلَهُمْ وَجَعَلَ لَهُمْ أَجَلًا لَّا رَيْبَ فِيهِ فَأَبَى الظَّالِمُونَ إِلَّا كُفُورًا

100قُل لَّوْ أَنتُمْ تَمْلِكُونَ خَزَائِنَ رَحْمَةِ رَبِّي إِذًا لَّأَمْسَكْتُمْ خَشْيَةَ الْإِنفَاقِ ۚ وَكَانَ الْإِنسَانُ قَتُورًا

Бигӯ: «Агар шумо молики ҳамаи хазоини Парвардигори ман мебудед, аз бими дарвешӣ бахилӣ пеша мекардед, зеро одамӣ бахил аст!

101وَلَقَدْ آتَيْنَا مُوسَىٰ تِسْعَ آيَاتٍ بَيِّنَاتٍ ۖ فَاسْأَلْ بَنِي إِسْرَائِيلَ إِذْ جَاءَهُمْ فَقَالَ لَهُ فِرْعَوْنُ إِنِّي لَأَظُنُّكَ يَا مُوسَىٰ مَسْحُورًا

Аз банӣ-Исроил бипурс, ки чун Мӯсо назди онон омад, ба ӯ нӯҳ нишонаи ошкоро дода будем. Ва Фиръавн ба ӯ гуфт: «Эй Мӯсо пиндорам, ки туро ҷоду карда бошанд».

← Оят 98 📖 Аль-Исра Оят 100 →

Аль-ИсраФеҳристи Қуръон

111Оят

MeccanRevelation

99Оят

Тарҷума — Аль-Исра 99

Сураи Аль-Исра Оят 99 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Оё намедонанд, ки Худое, ки осмонҳову заминро офаридааст, қодир аст,…

Сураи Оят 99/111 — Сураи Аль-Исра الإسراء (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Исра Гӯш кун, Сураи Аль-Исра Тарҷума, Сураи Аль-Исра mp3, Сураи Аль-Исра pdf. Оят 97–101. Ба Тоҷикӣ: Русский.