Surja El-Isra — Ajet 99

Kuptimi i fjalëve:

• Ej-egjël (أَجَلًا): Një afat i caktuar, kohë e përcaktuar për vdekjen ose dënimin.
• Kufur (كُفُورًا): Mohim i së vërtetës, refuzim i besimit dhe mosmirënjohje ndaj të mirave të Allahut.

Tefsiri i Ajetit:

A nuk e kanë parë dhe kuptuar mohuesit se Allahu, i Cili krijoi qiejt dhe tokën me gjithë madhështinë e tyre, pa ndonjë shembull të mëparshëm, është i Fuqishëm t'i krijojë ata përsëri pas vdekjes së tyre? Ai që krijoi krijesa kaq të mëdha e të mëdha, sigurisht që është i aftë të krijojë krijesa më të vogla e më të dobëta siç janë njerëzit. Për më tepër, Allahu u ka caktuar atyre një afat të caktuar – vdekjen dhe ditën e ringjalljes – për të cilin nuk ka asnjë dyshim se do të vijë. Megjithatë, përkundër qartësisë së këtyre argumenteve dhe provave, keqbërësit refuzuan ta pranojnë të vërtetën dhe u ngulën në mohimin e tyre, duke treguar kokëfortësi dhe arrogancë ndaj Zotit të tyre.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Fuqia e Allahut është e pakufishme – Ai që krijoi qiejt dhe tokën me përmasat e tyre gjigante, padyshim që mund të ringjallë njerëzit pas vdekjes, sepse krijimi i tyre është shumë më i lehtë.
2. Çdo gjë në këtë botë ka një afat të caktuar nga Allahu; jeta e njeriut, vdekja e tij dhe dënimi i tij janë të përcaktuara me urtësi të plotë.
3. Mohimi i së vërtetës nga keqbërësit nuk i dëmton ata vetëm, por tregon kokëfortësinë e tyre, sepse argumentet janë të qarta dhe të dukshme për këdo që ka mendje të shëndoshë.
4. Ajeti na mëson të reflektojmë mbi krijimin e Allahut – sa herë që shohim qiejt dhe tokën, le të kujtojmë fuqinë e Krijuesit dhe të forcojmë besimin tonë në ringjallje dhe në llogarinë përfundimtare.
5. Besimi në ringjallje është themel i drejtësisë hyjnore – ai që beson se do të ringjallet, përgatitet për takimin me Zotin e tij dhe bën vepra të mira.