Марьям сүресі — Аят 4

1. Сөздердің мағынасы:

• وَهَنَ: әлсіреді, қуаты кетті.
• الْعَظْمُ: сүйек.
• اشْتَعَلَ: тұтанды, жайылды (мұнда шаштың ағаруы от тәрізді таралуы).
• شَيْبًا: ақ шаш, қарттық белгісі.
• شَقِيًّا: бақытсыз, тілегі қабыл болмаған, үміті үзілген.

1. Түсіндірмесі:

Зәкәрия (ғ.с.) Раббысына жалбарынып былай деді: «Уа, Раббым! Шынында менің сүйегім әлсіреп, қуатым азайды, басыма ақ шаш оттай жайылды. Бірақ мен бұрын да сені шақырғанда ешқашан үмітім үзілген емес. Сен маған әрқашан жауап бердің, дұғамды қабыл еттің. Мені ешқашан тілегімнен құр қалдырмадың».

1. Пайдаланатын ғибраттар:

• Қарттық пен әлсіздік — адам баласының табиғи жай-күйі; бұл Алланың құдіретінің алдында адамның әлсіздігін мойындауға шақырады.
• Дұға ету — мұсылманның ең берік панасы; Алла Тағала құлдарының дұғасын естиді және жауап береді.
• Өткен өмірдегі Алланың берген жауаптарын еске алу — болашақта да үмітпен дұға етуге күш береді.
• Аллаға деген сенім мен үміт ешқашан үзілмеуі керек; тіпті қарттық пен әлсіздік кезінде де Раббыңнан үміт ету — иманның көрінісі.
• Бұл аят адамды Аллаға бет бұруға, дұғаны өмірінің ажырамас бөлігі етуге ынталандырады.