سوره مریم — آیه 31

معانی کلمات:

• مُبَارَکًا: بسیار پربرکت، دارای خیر فراوان و سودمند.
• أَوْصَانِی: مرا سفارش کرد، به من فرمان داد.
• مَا دُمْتُ حَیًّا: تا زمانی که زنده باشم.

تفسیر آیه:

حضرت عیسیٰ (علیه السلام) در ادامه سخنان خود در گهواره، از نعمتهای الهی بر خود سخن میگوید و میفرماید: خداوند مرا در هر کجا که باشم، مایه برکت و خیر فراوان برای مردم قرار داده است؛ یعنی هر جا که باشم، خیر و نفع من به دیگران میرسد و مردم از وجود من بهرهمند میشوند. همچنین خداوند مرا سفارش و فرمان داده است که نماز را به پا دارم و زکات بپردازم، و این فرمان برای تمام دوران زندگیام تا زمانی که زنده هستم ادامه دارد. این سخن نشان میدهد که عیسی (علیه السلام) از همان ابتدای تولد، پیامبری مأمور به عبادت و خدمت به خلق بود و این عبادات را در تمام عمر ترک نکرد.

فواید و پیامهای آیه:

• برکت واقعی در این است که انسان در هر مکان و زمانی، وسیلهای برای رساندن خیر و نفع به دیگران باشد؛ پس هر مسلمانی باید تلاش کند تا وجودش برای جامعه و اطرافیانش مایه خیر و برکت باشد.
• اهمیت نماز و زکات در دین خدا بسیار زیاد است؛ به گونهای که حتی پیامبران بزرگ الهی نیز مأمور به انجام آنها در تمام طول عمر بودهاند. این نشان میدهد که عبادت و کمک به نیازمندان، دو رکن اصلی زندگی یک بنده صالح است.
• تداوم عبادت تا پایان عمر، نشانه عشق و بندگی واقعی است؛ انسان مؤمن نباید در هیچ مرحلهای از زندگی، نماز و کمک به دیگران را ترک کند، بلکه باید تا آخرین لحظه عمر بر این دو امر مداومت ورزد.