Surat Maryam — Ayat 32

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• بَرًّا (barran): wong kang akeh kabecikane, bekti, lan seneng nglakoni kabecikan, utamane marang wong tuwa.
• بِوَالِدَتِي (bi waalidatii): marang ibuku.
• جَبَّارًا (jabbaaran): wong kang sombong, gumedhe, lan meksa marang wong liya, uga wong kang ora gelem nampa kebenaran.
• شَقِيًّا (syaqiyyan): wong kang cilaka, sengsara, lan ora manut marang Pangeran.

1. Tafsir ayat:

Ing ayat iki, Nabi Isa 'alaihissalam ngandhakake babagan kabecikan kang diparingake dening Allah marang dheweke. Allah njadikake dheweke dadi anak kang bekti banget marang ibune, yaiku Sayyidah Maryam. Dheweke tansah ngabekti, ngopeni, lan ngrumat ibune kanthi kebak katresnan lan kabecikan. Kajaba iku, Allah ora njadikake dheweke dadi wong kang sombong, gumedhe, lan meksa marang wong liya, uga ora dadi wong kang cilaka lan ora manut marang Pangeran. Dadi, Nabi Isa iku conto anak kang bekti marang ibu lan hamba kang taat marang Allah, adoh saka sifat sombong lan duraka.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake marang kita supaya dadi anak kang bekti lan akeh kabecikane marang wong tuwa, utamane ibu, amarga bekti marang ibu iku kalebu amal kang gedhe pahalane.
• Kita kudu ngedohi sifat sombong, gumedhe, lan meksa marang wong liya, amarga sifat-sifat iku bisa nggawa kita marang cilaka lan adoh saka rahmat Allah.
• Ketaatan marang Allah lan bekti marang wong tuwa iku loro perkara kang kudu dilakoni bebarengan, lan sapa kang nglakoni bakal oleh kabegjan ing donya lan akhirat.
• Kisah Nabi Isa iki nuduhake yen Islam ngajarake akhlak kang mulia, mula kita kudu seneng sinau Al-Qur'an lan ngamalake isine ing urip saben dina.