Surja Merjem — Ajet 31

Kuptimet e fjalëve:

• Mubarakan (مُبَارَكًا): I bekuar, plotë me mirësi dhe dobi të madhe për njerëzit.
• Awsani (أَوْصَانِي): Më urdhëroi dhe më porositi.
• Ed-Dhurr (الصَّلَاةِ): Lutja (namazi) që është lidhja mes robërit dhe Zotit të tij.
• Ez-Zekati (الزَّكَاةِ): Pastrimi i pasurisë duke dhënë pjesën e caktuar për të varfrit dhe nevojtarët.

Tefsiri i Ajetit:

Isai, paqja qoftë mbi të, vazhdon të tregojë dhuntitë që i dha Allahu atë ditë kur lindi, duke thënë: "Dhe më bëri mua të bekuar kudo që të jem." Kjo do të thotë se Allahu e bëri atë burim të mirësisë dhe dobie për njerëzit – kudo që shkonte, njerëzit përfitonin prej tij, duke i udhëzuar në rrugën e drejtë, duke i mësuar ata dhe duke u sjellë dobi me fjalët dhe veprat e tij. Bekimi i tij nuk ishte i kufizuar në një vend të caktuar, por ishte i përgjithshëm në çdo kohë dhe në çdo vend.

Pastaj ai thotë: "Dhe më ka urdhëruar mua për namazin dhe zekatin, për sa të jem gjallë." Kjo do të thotë se Allahu i ka bërë obligim atij faljen e namazit dhe dhënien e zekatit gjatë gjithë jetës së tij – namazi që është lidhja shpirtërore me Zotin, dhe zekati që është pastrimi i pasurisë dhe ndihma për të tjerët. Ky urdhër nuk ishte vetëm për një periudhë të caktuar, por ishte i vazhdueshëm për tërë jetën e tij, duke treguar se adhurimi dhe mirëbërja janë detyrë e vazhdueshme e njeriut deri në fund të jetës së tij.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Bekimi i vërtetë nuk qëndron në pasuri apo pozitë, por në të qenit burim i dobisë për të tjerët – kudo që të jesh, mundo të sjellësh dobi për njerëzit me fjalë, vepra dhe sjellje të mira.
2. Namazi dhe zekati janë shtyllat themelore të fesë – namazi e lidh robin me Zotin e tij, ndërsa zekati e lidh atë me krijesat e Zotit, duke krijuar një ekuilibër të bukur mes adhurimit dhe mirëbërjes shoqërore.
3. Vazhdimësia në adhurim – Islami nuk njeh adhurim të kufizuar në kohë apo vend; besimtari i vërtetë është ai që i përmbahet urdhrave të Allahut gjatë gjithë jetës së tij, deri në momentin e fundit.
4. Nderimi i profetëve – Ky ajet tregon se Allahu i ka dhënë çdo profeti dhunti të veçanta; Isait i dha bekimi dhe dobia për njerëzit, duke na mësuar se çdo njeri mund të jetë i bekuar në fushën e tij, nëse i shërben njerëzimit me sinqeritet.