സൂറ മർയം — ആയത്ത് 31

പദാർത്ഥങ്ങൾ:

* مُبَارَكًا (മുബാറകൻ): അനുഗ്രഹം ലഭിച്ചവൻ, ധാരാളം നൻമകൾ ചെയ്യുന്നവൻ.

* أَوْصَانِي (ഔസാനി): എന്നോട് വസ്വിയ്യത്ത് ചെയ്തു, കൽപ്പിച്ചു.

* مَا دُمْتُ حَيًّا (മാ ദുംതു ഹയ്യൻ): ഞാൻ ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന കാലമത്രയും.

വ്യാഖ്യാനം:

ഈ വചനത്തിൽ, മർയം നബിയുടെ പുത്രൻ ഈസാ (അ) തന്റെ ശൈശവത്തിൽത്തന്നെ അല്ലാഹു തനിക്ക് നൽകിയ അനുഗ്രഹങ്ങളെക്കുറിച്ച് പ്രസ്താവിക്കുകയാണ്. അദ്ദേഹം പറയുന്നു: അല്ലാഹു എന്നെ എവിടെയായിരുന്നാലും അനുഗ്രഹമുള്ളവനാക്കി. അതായത്, ഞാൻ എവിടെ പോയാലും എന്റെ സാന്നിധ്യം ജനങ്ങൾക്ക് നൻമയും അഭിവൃദ്ധിയും ഉണ്ടാക്കുന്നതായിരിക്കും. എന്നെ പിന്തുടരുന്നവർക്കും എന്റെ സന്ദേശം സ്വീകരിക്കുന്നവർക്കും ഞാൻ അനുഗ്രഹത്തിന്റെ ഉറവിടമായിരിക്കും. എന്റെ വാക്കുകളും പ്രവർത്തനങ്ങളും ജനങ്ങളെ സൻമാർഗത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നതും അവരുടെ ഐഹികവും പാരത്രികവുമായ ക്ഷേമത്തിന് കാരണമാകുന്നതുമായിരിക്കും.

കൂടാതെ, അല്ലാഹു എന്നോട് വസ്വിയ്യത്ത് ചെയ്തിരിക്കുന്നു - അതായത് കൽപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു - ഞാൻ ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന കാലമത്രയും നമസ്കാരം മുടങ്ങാതെ നിർവഹിക്കാനും സകാത്ത് നൽകാനും. നമസ്കാരം അല്ലാഹുവുമായുള്ള ബന്ധത്തെ ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നതും സകാത്ത് സൃഷ്ടികളോടുള്ള കടമ നിർവഹിക്കുന്നതുമാണ്. ഇങ്ങനെ രണ്ട് കാര്യങ്ങളും ചേരുമ്പോൾ മാത്രമേ ഒരു വ്യക്തിയുടെ ജീവിതം സമ്പൂർണ്ണമാകൂ.

പ്രിയ സഹോദരങ്ങളേ, ഈ വചനത്തിൽ നിന്ന് നമുക്ക് പാഠം ഉൾക്കൊള്ളാം. നാം എവിടെയായിരുന്നാലും നമ്മുടെ ജീവിതം മറ്റുള്ളവർക്ക് അനുഗ്രഹമായിരിക്കണം. നമ്മുടെ സംസാരവും പെരുമാറ്റവും കൊണ്ട് ജനങ്ങൾക്ക് നൻമയും സന്തോഷവും പകർന്നു നൽകാൻ ശ്രമിക്കണം. അതുപോലെ, നമസ്കാരവും സകാത്തും നമ്മുടെ ജീവിതത്തിന്റെ അവിഭാജ്യ ഘടകമാക്കണം. ജീവിതാവസാനം വരെ അവ മുടങ്ങാതെ നിർവഹിക്കാൻ നാം ശ്രദ്ധിക്കണം. അല്ലാഹുവിന്റെ കൽപ്പനകൾ അനുസരിച്ച് ജീവിക്കുകയും അവന്റെ അനുഗ്രഹം നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ എപ്പോഴും നിലനിർത്തുകയും ചെയ്യട്ടെ.