Марьям сүрәсе — Аять 32

Сүзләрнең мәгънәләре:

• بَرًّا — әти-әнисенә, бигрәк тә әнисенә изгелек кылучы, аларга карата мәрхәмәтле һәм игътибарлы булучы.
• جَبَّارًا — тәкәббер, үзен башкалардан өстен куючы, көч кулланып башкаларны изүче, хакны кабул итмәүче.
• شَقِيًّا — бәхетсез, Аллаһуга гөнаһлы, аның боерыкларыннан читкә китүче, ахырда хәсрәтле булучы.

Аять тәфсире:

Бу сүзләр Гайсә галәйһиссәламнең бишектә чагында әйткән сүзләре эчендә килә. Ул әйтә: Аллаһы Тәгалә мине әниемә карата изгелекле, аңа хөрмәтле һәм ярдәмчел итте. Ул мине тәкәббер, үзен башкалардан югары куйган, кешеләргә золым итүче итмәде. Шулай ук Ул мине бәхетсез, Раббысына гөнаһлы, Аңа буйсынмый торган итмәде. Киресенчә, Ул мине үзенә итагатьле, тәүфыйклы, изге гамәлләрдә булучы итте. Бу — Гайсә галәйһиссәламнең пәйгамбәрлегенә һәм аның әнисе Мәрйәм галәйһәссәламнең пакьлегенә дәлил, чөнки ул үз әнисенә карата хөрмәтле булуын белдерде.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

1. Әти-әнигә, бигрәк тә әнигә карата изгелекле булу — пәйгамбәрләрнең югары сыйфаты. Бу безнең өчен үрнәк: әниләребезгә хөрмәт һәм ярдәм итү — Аллаһыга якынайтучы гамәл.
2. Тәкәбберлек һәм золым — Аллаһының яратмаган сыйфатлары. Кем үзен башкалардан өстен куйса, ул Аллаһының рәхмәтеннән ераклаша.
3. Бәхет — байлыкта һәм дәрәҗәдә түгел, ә Аллаһуга итагатьтә һәм Аның ризалыгын эзләүдә. Гөнаһлы кеше, хәтта дөньяда мул торса да, чын мәгънәдә бәхетсез.
4. Әти-әнигә карата мөгамәлә — кешенең иманының һәм холкының көзгесе. Әнисенә яхшылык кылган кеше Аллаһы алдында да яхшы бәндә булачак.
5. Бу аять безне өметләндерә: Аллаһы теләсә, кешене изгелекле һәм тәүфыйклы итә ала. Без дә Аллаһыдан үзебезне яхшы холыклы, әти-әниләребезгә изгелекле итүен сорарга тиешбез.