Suurah Maryam — Aayad 32

Macnada Erayada:

• بارًّا: mid wanaagsan, dhegaysta, iyo mid u naxariista waalidkiis.
• جَبَّارًا: mid kibra oo isla-weyn, oo dadka ku xooga, kana jeedsada xaqa.
• شَقِيًّا: mid xun oo daran, caasi ku ah Eebihiis, oo ku hungooba nolosha adduun.

Tafsirka:

Waxaa Eebe (Subxaanahu watacaalaa) ka warramaya Nabiga Ciise (c.s.) oo sheegay in Eebe uu ka dhigay isaga mid wanaagsan oo u naxariista hooyadiis, una dhegaysta amarka iyo rabitaankeeda, isagoo u daryeela oo u ixtiraama. Sidoo kale, Eebe kama uu dhigin isaga mid kibra oo isla-weyn, oo dadka ku xooga oo xaqa ka jeedsada, mana uu dhigin mid xun oo caasi ku ah Eebihiis, oo ku hungooba waxyaalaha adduunka oo ka dhoofa cibaadada Eebe. Taa beddelkeeda, wuxuu ka dhigay isaga mid adeeca Eebe, oo u gacan qaada hooyadiis, oo ku socda jidka toosan.

Faa'iidooyin:

• Fadliga weyn ee ku jira daryeelka waalidka, gaar ahaan hooyada, iyo inay tahay astaan ka mid ah astaamaha nabiyada iyo kuwa wanaagsan.
• Digniinta ka dhigashada kibirka iyo isla-weynida, maxaa yeelay waa astaan lagu garto kuwa xunxun oo Eebe ka fogaaday.
• Nabiga Ciise (c.s.) wuxuu noo tusaale u yahay sida loo dhegaysto Eebe loona naxariisto waalidka, taasoo muujinaysa in nolosha wanaagsan ay tahay mid ku salaysan adeecidda Eebe iyo wanaagga dadka.