سوڕەتی مه‌ریه‌م — ئایه‌ت 32

ووشه‌كانى ئایه‌ته‌كه:

• بَرًّا: چاك و چاكه‌كار به‌ باوانم، زۆر چاكه‌كار و مل‌كه‌چ به‌ دايکم.
• جَبّارًا: زۆربه‌دەست، خۆبه‌زل‌زان، که‌سی خۆبه‌سهر و سه‌ركه‌ش.
• شَقِيًّا: به‌دبه‌خت، گوناهبار، یاخی له‌ فهرمانی خوا.

تەفسیری ئایەتەکە:

ئه‌ی عیسای کوڕی مه‌ریه‌م، له‌و قسه‌یه‌ی که‌ له‌ به‌شکی دا به‌ مه‌سیح ده‌ڵێیت، ده‌فه‌رموێت: خوای گه‌وره‌ش منی کردووه به‌ که‌سێکی چاك و چاكه‌كار به‌ دایکم، وه‌ك ئه‌وه‌ی که‌ حه‌ز له‌ چاكه‌و ڕه‌حمه‌ت به‌ دایكم بکه‌م، هه‌رگیز ناڕه‌حه‌تی و ئازاری پێ ناگه‌یه‌نم. وه‌ك ئه‌وه‌ی که‌ منی به‌نده‌ی چاك و فه‌رمانبه‌رداری خۆی کردووه، نه‌ی کردووم به‌ که‌سێکی خۆبه‌سهر و زۆربه‌دەست که‌ به‌ زۆر و ده‌سه‌ڵات بژیت، وه‌ نه‌ی کردووم به‌ که‌سێکی به‌دبه‌خت و گوناهبار که‌ یاخی بێت له‌ فهرمانی خوا و گوێڕایه‌ڵی شه‌یتان بکات.

ئه‌م وشانه‌ی عیسا که‌ له‌ به‌شکی دا به‌ قه‌ومه‌که‌ی ده‌ڵێت، به‌ڵگه‌یه‌کی ڕوونه له‌سه‌ر پاکی و بێگوناهی و فه‌رمانبه‌رداری خوای، وه‌ك به‌نده‌یه‌کی چاك و هه‌ڵبژارده‌ی خوا. خوای گه‌وره‌ش ویستوویه‌تی که‌ ئه‌م ڕاستییه‌ له‌ ڕێگه‌ی پێغه‌مبه‌ره‌که‌یه‌وه‌ بگه‌یه‌نێت به‌ خه‌ڵکی، تا له‌ هه‌ڵه‌و خه‌یاڵی چه‌وتیان ده‌ربچن.

پەیامی ئایەتەکە بۆ ژیانی ئێمە:

ئایەتی پیرۆز فێرمان ده‌کات که‌ چاكه‌کردن به‌ باوان، به‌تایبه‌ت دایک، له‌ گه‌وره‌ترین چاكه‌ و عیباده‌ته‌کانه‌ له‌ لای خوای گه‌وره‌. هه‌روه‌ها فێرمان ده‌کات که‌ خۆبه‌زل‌زانی و خۆبه‌سهر بوون و گوناه و یاخی بوون له‌ خوا، سه‌رچاوه‌ی هه‌موو به‌دبه‌ختی و ناخۆشیه‌کانه‌. که‌واته‌ با هه‌وڵ بده‌ین له‌ ژیانماندا چاكه‌كار بین به‌ باوانمان و مل‌كه‌چ بین به‌ خوا، تا له‌ دنیا و قیامه‌تدا سه‌رفراز و به‌خته‌وه‌ر بین.