Марьям сүресі — Аят 32

1. Сөздердің мағынасы:

• وَبَرًّا — жақсылық жасаушы, мейірімді, ізгі.
• بِوَالِدَتِي — анамa, менің анамa.
• جَبَّارًا — тәкаппар, өктем, өзін жоғары санаушы.
• شَقِيًّا — бақытсыз, қайғылы, Раббысына қарсы шыққан.

1. Аяттың тәпсірі:

Бұл аят Иса (ғ.с.) пайғамбардың өз анасы Мәриям туралы айтқан сөздерінің жалғасы. Ол Алланың өзін анасына қамқор, мейірімді, жақсылық жасаушы етіп жаратқанын хабарлайды. Яғни, ол анасына әрдайым ізгілік жасап, оған құрмет көрсетіп, қамқорлық танытатын болған. Сонымен қатар, Алла оны тәкаппар, өктем, өзін басқалардан жоғары санаушы етіп жаратпағанын, сондай-ақ Раббысына қарсы шығып, бақытсыздыққа ұшырайтындардан етіп жаратпағанын айтады. Бұл — Иса (ғ.с.) пайғамбардың өзінің құлдық қасиетін, кішіпейілділігін және Аллаға мойынсұнушылығын танытатын сөздері. Ол анасына деген құрмет пен мейірімділікті, сондай-ақ Аллаға деген бағыныштылықты бірге ұштастырған. Бұл аят ата-анаға жақсылық жасаудың, әсіресе анаға қамқор болудың қаншалықты маңызды екенін көрсетеді. Сондай-ақ, тәкаппарлық пен Аллаға қарсы шығу — бақытсыздыққа әкелетін қасиеттер екенін ескертеді.

1. Аяттан алынатын пайдалы ғибраттар:

• Анаға жақсылық жасау, оған қамқор болу — пайғамбарлардың да ұстанған жолы. Бұл — үлкен сауапты іс.
• Кішіпейілділік пен Аллаға мойынсұну — иманның көрінісі. Тәкаппарлық пен өктемдік — жаман қасиеттер.
• Аллаға қарсы шығу адамды бақытсыздыққа әкеледі. Ал Оған бойсұнып, ізгілік жасау — бақыттың кілті.
• Бұл аят бізге отбасылық құндылықтарды, әсіресе анаға деген құрметті ұлықтайды. Ислам — ата-ананы сыйлауға, жақсылық жасауға шақыратын дін.
• Иса (ғ.с.) пайғамбардың өнегесі — біз үшін үлгі. Ол Аллаға да, анасына да адал болды. Біз де осы жолды ұстануымыз керек.