مریم سۈرىسى — ئايەت 45

1. ئايەتتىكى ئاچقۇچلۇق سۆزلەرنىڭ مەنىسى:

• «يَا أَبَتِ»: ئەي ئاتا! (بۇ ئىبراھىم ئەلەيھىسسالامنىڭ ئاتىسىغا ئىلتىپات بىلەن ئېيتقان نىداسى).
• «أَخَافُ»: مەن قورقىمەن، ئەنسىرەيمەن.
• «يَمَسَّكَ»: ساڭا يېتىشىنى، ساڭا تەگمىسىنى.
• «عَذَابٌ»: ئازاب، جازا.
• «مِنَ الرَّحْمَٰنِ»: مېھرىبان ئاللاھ تەرىپىدىن.
• «فَتَكُونَ»: شۇنىڭ بىلەن سەن بولۇپ قالىسەن.
• «لِلشَّيْطَانِ وَلِيًّا»: شەيتانغا ھەمراھ، شەيتاننىڭ دوستى ۋە ياردەمچىسى.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئىبراھىم ئەلەيھىسسالام ئاتىسىغا ناھايىتى ئىلتىپاتلىق ۋە مېھرىبانلىق بىلەن خىتاب قىلىپ ئېيتتى: ئەي ئاتا! مەن سېنىڭ كۇفرىڭدا چىڭ تۇرۇپ، ئىمانسىز ھالەتتە ئۆلۈپ كېتىشىڭدىن ۋە شۇ سەۋەبتىن مېھرىبان ئاللاھ تەرىپىدىن بىر ئازابنىڭ ساڭا يېتىشىدىن ئەنسىرەيمەن. ئەگەر شۇنداق بولسا، سەن شەيتانغا ئەگىشىپ، ئۇنىڭ ھەمراھى بولۇپ قالىسەن، ئاخىرەتتە ئۇنىڭ بىلەن بىرگە ئوت ئازابىدا بولىسەن. بۇ سۆزلەر ئىبراھىم ئەلەيھىسسالامنىڭ ئاتىسىغا بولغان چىن مېھرى-مۇھەببىتىنى ۋە ئۇنىڭ ھىدايەتكە ئېرىشىشىنى قانچىلىك ئارزۇ قىلىدىغانلىقىنى كۆرسىتىدۇ. ئۇ ئاتىسىنىڭ دۇنيا ۋە ئاخىرەتتە زىيان تارتىشىنى خالىماي، ئۇنى ئىمانغا ۋە توغرا يولغا چاقىردى. بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، ئەڭ يېقىن كىشىلىرىمىزنى، بولۇپمۇ ئاتا-ئانىمىزنى ئاللاھقا ئىمان ئېيتىشقا ۋە ئۇنىڭ بۇيرۇقلىرىغا بويسۇنۇشقا چاقىرىشىمىز كېرەك. ئۇلارنىڭ ئاخىرەتتە ئازابقا قېلىشىنى ئەنسىرەپ، ئۇلارغا نەسىھەت قىلىشىمىز، ھەمدە ئۇلارنىڭ شەيتاننىڭ ھەمراھى بولۇپ قالماسلىقى ئۈچۈن تىرىشىشىمىز لازىم. ئاللاھ تەئالا بىزنى ۋە ئەھلىمىزنى شەيتاننىڭ ۋەسۋەسىسىدىن ۋە ئازابىدىن ساقلىسۇن، ھەممىمىزنى ئۇنىڭ رەھمىتىگە ئېرىشتۈرسۇن.