Sure Meryem — Ayet 45

Kelime Anlamları:

• Yâ ebeti: Ey babacığım! (İbrahim aleyhisselam'ın babasına olan şefkatli ve yumuşak hitabı)
• Yemesseke: Sana dokunur, seni yakalar, sana isabet eder.
• Azâb: Elem verici ceza, azaplandırma.
• Veliyy: Dost, yakın, yardımcı; burada "dost edinmek" anlamında, şeytana uyan ve onunla birlikte olan kimse demektir.

Tefsir:

Sevgili Peygamberimiz İbrahim (a.s.), babası Âzer'i hakka davet ederken ona karşı son derece şefkatli ve merhametli bir üslup kullanmıştır. Bu hitap, tebliğin ve davetin en güzel örneğidir. İbrahim (a.s.) babasına şöyle seslenir: "Ey babacığım! Ben, Rahman olan Allah'ın azabının sana dokunmasından, seni yakalamasından korkuyorum." Yani İbrahim (a.s.), babasının küfür üzere ölmesi hâlinde ilahî azabın onu mutlaka bulacağını, bundan endişe ettiğini ifade eder. Bu bir tehdit değil, saf bir evlat sevgisi ve merhametle yapılan bir uyarıdır.

İbrahim (a.s.) bu sözüyle, babasının eğer iman etmezse şeytanın dostu ve yakını olacağını, onunla birlikte cehennemde azap göreceğini haber verir. Çünkü şeytana uyan, onun izinden giden kimse, kıyamet gününde onunla beraber olacaktır. Bu, hem dünyada hem ahirette şeytanın dostluğunun sonucudur. İbrahim (a.s.) bu sözleriyle babasını bu kötü akıbetten kurtarmak, onu ebedî saadete kavuşturmak istemektedir.

Bu ayet-i kerime bize, İslam davetinin en önemli esaslarından birini öğretir: En yakınımız bile olsa, onları Allah'ın azabına karşı uyarmak bir görevdir. Ancak bu uyarı, sevgi, şefkat ve yumuşaklıkla yapılmalıdır. "Ey babacığım" hitabı, davetin merhamet ve muhabbet üzere olması gerektiğinin en güzel göstergesidir. Bizler de ailemize, akrabalarımıza ve çevremize İslam'ı anlatırken bu güzel üslubu örnek almalıyız. Unutmayalım ki, insanları Allah'a davet etmek, onları cehennem ateşinden kurtarmak, dünyadaki en büyük iyilik ve en değerli görevdir. Rabbimiz bizleri, İbrahim (a.s.) gibi şefkatli, merhametli ve hikmetli davetçilerden eylesin. Amin.