سورت مريم — آیت 53

د معنیٰ پرده:

• وَهَبْنَا: مونږ ورکړه، عطا کړه.
• مِن رَّحْمَتِنَا: زمونږ له رحمت او فضل څخه.
• نَبِيًّا: پیغمبر، د الله له لوري رسول.

تفسیر:

الله تعالیٰ خپل پیغمبر حضرت موسیٰ علیه السلام ته د هغه د غوښتنې په ځواب کې، چې هغه یې د خپل ورور د مرستې لپاره کړې وه، له خپل لوري څخه لوی فضل او رحمت وکړ او د هغه ورور حضرت هارون علیه السلام یې ورته د پیغمبر په توګه عطا کړ. دا هغه وخت و چې حضرت موسیٰ علیه السلام له الله تعالیٰ څخه د خپل ورور د مرستې غوښتنه وکړه، ځکه چې هغه د فرعون په وړاندې د تبلیغ په چاره کې د یو مرستندوی اړتیا درلوده. الله تعالیٰ د هغه دا دعا قبوله کړه او حضرت هارون علیه السلام یې د نبوت په لوړ مقام سره د هغه ملګری وګرځاوه، تر څو د هغه ملاتړ وکړي او د رسالت په اداء کې یې مرسته وکړي. دا د الله تعالیٰ له لوري د موسیٰ علیه السلام په حق کې یوه ځانګړې نعمت او رحمت وه، چې هغه یې په خپل ورور سره خوشحاله کړ.

فايدې:

• دا آیت د دعا د اهمیت ښودونکی دی؛ حضرت موسیٰ علیه السلام له الله تعالیٰ څخه د مرستې غوښتنه وکړه او الله تعالیٰ یې دعا قبوله کړه. دا مونږ ته زده کوي چې په هر کار کې له الله تعالیٰ څخه مرسته وغواړو.
• الله تعالیٰ خپلو بندګانو ته ډېر مهربان او رحم کوونکی دی، او هغه خپلو پیغمبرانو او نیکو بندګانو ته له خپل فضل څخه ورکوي.
• د نیکو او صالحو خلکو ترمنځ د ورورولۍ او مرستې اړیکه ډېره مهمه ده، لکه څنګه چې حضرت موسیٰ او هارون علیهما السلام یو بل سره د حق په لاره کې مرسته کوله.
• دا آیت مونږ ته د اسلام د ښکلا ښودنه کوي، چې په هغه کې د یو بل ملاتړ او مرسته د ایمان له نښو څخه ده، او الله تعالیٰ د هغو خلکو سره مرسته کوي چې د هغه په لاره کې د یو بل ملاتړ کوي.