مریم سۈرىسى — ئايەت 53

1. لۇغەت ئىزاھاتى:

• وَهَبْنَا: ئاتا قىلدۇق، بەردۇق.
• رَحْمَتِنَا: بىزنىڭ رەھمىتىمىز، مېھرىبانلىقىمىز.
• نَبِيًّا: پەيغەمبەر، ئاللاھ تەرىپىدىن خەۋەر يەتكۈزگۈچى.

1. ئايەت تەپسىرى:

ئاللاھ تەئالا بۇ ئايەتتە مۇسا ئەلەيھىسسالامغا بولغان ئۆزىنىڭ ئالاھىدە مېھرىبانلىقى ۋە ئىنئامىنى بايان قىلىدۇ. مۇسا ئەلەيھىسسالام پەرۋەردىگارىدىن ئۆزىگە ياردەمچى بولىدىغان، ئۇنىڭ بىلەن بىرلىكتە ئىش قىلىدىغان، ئۇنىڭ سۆزىنى جاكارلايدىغان بىر قېرىنداشنى سورىغان ئىدى. ئاللاھ تەئالا ئۇنىڭ دۇئاسىنى ئىجابەت قىلىپ، ئۇنىڭ قېرىندىشى ھارۇن ئەلەيھىسسالامنى پەيغەمبەر قىلىپ ئاتا قىلدى. بۇ ئاللاھنىڭ مۇسا ئەلەيھىسسالامغا بولغان چوڭقۇر رەھمىتى ۋە مەرھەمىتىنىڭ بىر ئىپادىسىدۇر. ھارۇن ئەلەيھىسسالام مۇسا ئەلەيھىسسالامغا ۋەزىپىسىدە ياردەمچى ۋە مەدەتكار بولۇپ، ئۇنىڭ دەۋىتىنى قوللاپ، كۈچلەندۈردى. بۇ ئايەت شۇنى كۆرسىتىدۇكى، ئاللاھ تەئالا ئۆز پەيغەمبەرلىرىنىڭ دۇئاسىنى ئاڭلاپ، ئۇلارغا رەھمەت قىلىپ، ئۇلارنى يالغۇز قويمايدۇ، بەلكى ئۇلارغا ياردەمچى ۋە مەدەتكارلارنى ئاتا قىلىدۇ. بۇ ئاللاھنىڭ پەيغەمبەرلىرىگە بولغان مېھرىبانلىقى ۋە ئۇلارنىڭ دەۋىتىنى قوللاش ئۈچۈن قىلغان ئىلتىپاتىدۇر. شۇڭا، بىز مۇسا ئەلەيھىسسالامنىڭ دۇئاسىنىڭ قانداق ئىجابەت بولغانلىقىنى ۋە ئاللاھنىڭ ئۇنىڭغا قانداق رەھمەت قىلغانلىقىنى كۆرۈپ، ئاللاھنىڭ دۇئالارنى ئاڭلايدىغانلىقىغا ۋە ئۆز ۋاقتىدا ئىجابەت قىلىدىغانلىقىغا ئىشەنچ قىلىشىمىز كېرەك.