سورت مريم — آیت 55

د معنى کلمو:

• أَهْلَهُ: د هغه کورنۍ او قوم خلک.
• الصَّلَاةَ: لمونځ چې د الله فرمان دی.
• الزَّكَاةَ: هغه مقرره مالیه چې په مال کې فرض ده.
• مَرْضِيًّا: هغه څوک چې الله يې له هغه راضي وي او ومني يې.

تفسیر:

دا آیت د حضرت اسماعیل علیه السلام په اړه دی، چې الله تعالی يې ستاینه کوي. هغه خپل کورنۍ او خپل قوم ته د لمونځ او زکات حکم کاوه، یعنې هغوی ته يې ویل چې لمونځ قايم کړئ او زکات ورکړئ. دا کار يې په دوامداره توګه کاوه، نه يوازې په ځان پورې يې اکتفا کړی و، بلکې خپل اهل او قوم ته يې هم د دې فرضونو ترسره کولو امر کاوه. د دې مقابله کې الله تعالی وفرمايل چې هغه د خپل رب په نزد ډېر مقبول او راضي شوی بنده و، ځکه چې هغه د الله په امرونو عمل کاوه او خلک يې هم ورته بلل.

فايدې:

• يو مسلمان بايد يوازې په خپل عمل بسنه ونه کړي، بلکې خپل کورنۍ او خپلوانو ته د نېکيو امر وکړي، په ځانګړې توګه لمونځ او زکات.
• د لمونځ او زکات تر منځ اړيکه ښيي چې د الله حق او د بندګانو حق دواړه په يو ځای ذکر شوي دي.
• د الله رضایت تر لاسه کول د بندې تر ټولو لوړ مقام دی، او هغه څوک چې د الله امرونه پر ځای کوي او نورو ته يې هم ورښکاره کوي، الله يې له هغه راضي کېږي.
• دا آيت د دعوت او امر بالمعروف اهميت ښيي، چې يو پيغمبر هم خپل کورنۍ ته د دين د احکامو رسولو هڅه کوله، نو موږ بايد هم د خپلې کورنۍ د اصلاح هڅه وکړو.