Sura Marjam — Werset 55

Znaczenie słów:

• أَهْلَهُ – jego rodzina, bliscy, a według niektórych komentatorów także jego lud i wspólnota.
• بِالصَّلَاةِ – do wykonywania modlitwy.
• وَالزَّكَاةِ – do uiszczania obowiązkowego jałmużny (podatku na rzecz ubogich).
• مَرْضِيًّا – zaakceptowany, zadowolony z niego, obdarzony aprobatą Boga.

Tłumaczenie i wyjaśnienie:

Ten werset odnosi się do proroka Ismaila (pokój z nim), o którym Bóg wspomina wcześniej w tej samej surze. Ismail był nie tylko człowiekiem prawdomównym i cierpliwym, ale również wzorowym ojcem i przywódcą duchowym swojej rodziny. Jego codzienność nie ograniczała się do własnej pobożności – on aktywnie zachęcał swoich bliskich do przestrzegania dwóch filarów islamu: modlitwy (salat) i jałmużny (zakat). Modlitwa jest wyrazem więzi człowieka z Bogiem, a zakat – wyrazem troski o innych. Ismail nie zostawiał swojej rodziny samej sobie w kwestiach religijnych, lecz troszczył się o ich duchowy rozwój i dobrobyt społeczny. W rezultacie Bóg był z niego zadowolony i obdarzył go swoją aprobatą, co jest najwyższym wyróżnieniem dla człowieka.

Korzyści i nauki płynące z tego wersetu:

1. Odpowiedzialność za rodzinę – człowiek wierzący nie dba tylko o siebie, ale ma obowiązek prowadzić swoją rodzinę ku dobru i pobożności. To przypomnienie, że wychowanie religijne dzieci i bliskich jest częścią naszej misji.
2. Równowaga między duchowością a troską o innych – łączenie modlitwy (relacja z Bogiem) i jałmużny (relacja z ludźmi) pokazuje, że islam obejmuje oba wymiary życia. Nie można być prawdziwym wierzącym, zaniedbując jedno z nich.
3. Zadowolenie Boga jako cel życia – największym sukcesem człowieka nie jest bogactwo, sława czy władza, lecz to, by Bóg był z nas zadowolony. To cel, do którego powinniśmy dążyć w każdym działaniu.
4. Wzór do naśladowania – prorok Ismail pokazuje, że bycie dobrym człowiekiem to nie tylko osobista pobożność, ale także pozytywny wpływ na innych. Każdy z nas może być „nauczycielem dobra” w swoim domu i otoczeniu.
5. Łaskawość Boga – Bóg nie pozostawia bez nagrody tych, którzy czynią dobro i prowadzą innych ku Niemu. Jego aprobata jest dostępna dla każdego, kto szczerze dąży do Jego zadowolenia.