Məryəm surəsi — Ayə 58

Kəlmələrin mənaları:

• Ülai-kə – bunlar, o kəslər.
• Ənəməllahu – Allah onlara nemət bəxş etdi.
• Həməlnə – daşıdıq, gəmiyə mindirdik.
• İctebayna – seçib xüsusi lütf göstərdik.
• Xarru – yıxıldılar, səcdəyə qapandılar.
• Bukiyyən – ağlayaraq, göz yaşları ilə.

Təfsir:

Ey Peyğəmbər! Bu surədə sənə xəbər verdiyimiz o böyük şəxsiyyətlər – Zəkəriyyadan tutmuş İdrisə qədər – elə o kəslərdir ki, Allah-təala onlara Öz lütfü və mərhəməti ilə nemət bəxş etmiş, onları peyğəmbərlik məqamına yüksəltmişdir. Onların bəzisi Adəm əleyhissəlamın nəslindən, bəzisi Nuh əleyhissəlamla birlikdə gəmiyə mindirdiyimiz kəslərin nəslindən, bəzisi İbrahim əleyhissəlamın və onun oğlu İsrail (Yəqub) əleyhissəlamın nəslindəndir. Onlar elə kəslərdir ki, Biz onları doğru yola yönəltdik, imanla müşərrəf etdik və risalət üçün seçib xüsusi lütf göstərdik.

Bu mübarək insanların ən gözəl xüsusiyyətlərindən biri də o idi ki, onlara Rəhman olan Allahın ayələri oxunduğu zaman dərhal səcdəyə qapanar, gözlərindən yaş axaraq Allaha olan dərin qorxu və ehtiramlarını nümayiş etdirərdilər. Onlar Allahın kəlamını eşidəndə qəlbləri yumşalar, gözləri dolardı. Bu, onların Allaha olan imanlarının və təqvalarının ən bariz nişanəsi idi.

Bu ayədən bizə böyük bir dərs vardır: Qurani-Kərim oxunduğu zaman biz də o peyğəmbərlər kimi Allahın kəlamına qarşı hörmət və ehtiramla yanaşmalı, onun təsirindən qəlblərimizi yumşaltmalıyıq. Bu gün bizə düşən vəzifə, o müqəddəs insanların yolunu izləmək, Allahın ayələri qarşısında təvazökar olmaq və Ona olan sevgimizi, qorxumuzu artırmaqdır. Unutmayaq ki, Allahın kəlamı qarşısında səcdə etmək və ağlamaq – qəlbin həyatının əlamətidir. Nə qədər ki, qəlblərimiz Allahın kəlamına açıqdır, o qədər də biz Onun rəhmətinə yaxın olarıq.