සූරා මර්යම් — ආයාත් 58

වචනවල අර්ථ:

• خَرُّوا: බිම ඇද වැටුණා (සුජූද් කිරීමට)
• بُكِيًّا: හඬමින්, බියෙන් හා භක්තියෙන් කඳුළු හෙළමින්

අර්ථ විවරණය:

මෙම පරිශුද්ධ වාක්යයෙන් අල්ලාහ් තආලා තම නබිවරුන්ගේ උත්තම ගුණාංග විස්තර කරයි. මෙම සූරාවේ මුලින් සඳහන් කළ නබිවරුන් වන සකරියා, යහ්යා, ඊසා, ඉල්යාස්, ඉස්මාඊල්, යුසුෆ්, මූසා, හාරූන්, ඉබ්රාහීම්, ඉස්හාක්, යාකූබ් සහ ඉද්රීස් යන සියලු දෙනාම අල්ලාහ්ගේ විශේෂ අනුග්රහයට පාත්ර වූවන්ය. උන්වහන්සේලා ආදම්ගේ පරම්පරාවෙන් ද, නූහ් සමඟ නැවේ ගමන් කළ අයගෙන් ද, ඉබ්රාහීම්ගේ හා ඉස්රාඊල් (යාකූබ්) ගේ පරම්පරාවෙන් ද පැවත එන්නන්ය. අල්ලාහ් උන්වහන්සේලාට මඟ පෙන්වා, නබිත්වය සඳහා තෝරාගෙන ඇත.

උන්වහන්සේලාගේ ශ්රේෂ්ඨතම ලක්ෂණය නම්, අල්ලාහ්ගේ ආයාවන් (වාක්යයන්) උන්වහන්සේලාට පාරායනය කරන විට, උන්වහන්සේලා බියෙන් හා භක්තියෙන් බිම හෙළි වී සුජූද් කරමින් හඬමින් අල්ලාහ්ට යටත් වීමයි. මෙය උන්වහන්සේලාගේ හදවත්වල තිබූ ගැඹුරු ඇදහිල්ලේ හා අල්ලාහ්ට ඇති භයේ ප්රතිඵලයකි.

පාඩම්:

1. අල්ලාහ්ගේ වාක්යයන්ට සවන් දීමේදී හදවත නිහතමානී වීම හා අල්ලාහ්ට යටත් වීම සැබෑ ඇදහිලිවන්තයන්ගේ ලක්ෂණයකි.
2. නබිවරුන් පවා අල්ලාහ්ගේ ආයාවන් ඇසූ විට හඬමින් සුජූද් කළේ නම්, අපි වැනි සාමාන්ය මුස්ලිම්වරුන් කෙතරම් නම් භක්තියෙන් හා නිහතමානීව ක්රියා කළ යුතුද!
3. අල්ලාහ් තම තෝරාගත් නබිවරුන්ට අනුග්රහය දැක්වූයේ උන්වහන්සේලාගේ උත්තම ගුණාංග නිසාය. එබැවින් අපි ද යහපත් ගුණාංග වර්ධනය කර ගැනීමට උත්සාහ කළ යුතුය.
4. කුර්ආනය පාරායනය කිරීමේදී හෝ සවන් දීමේදී හදවත පිරිසිදු කර ගෙන, අල්ලාහ්ගේ මහිමය හා බලය ගැන සිතා බැලීම අපගේ ඇදහිල්ල ශක්තිමත් කරයි.
5. අල්ලාහ්ගේ දයාව හා මඟ පෙන්වීම සෑම යුගයකම මිනිසුන්ට ලැබී ඇති අතර, එය අදටත් අපට ලබා ගත හැක්කේ කුර්ආනය හා සුන්නාව අනුගමනය කිරීමෙනි.