Sura Marjam — Werset 67

Wyjaśnienie słów:

• „A wa lā ya dhkuru” – „Czyż nie pamięta / nie rozważa?”
• „al-insān” – człowiek, tutaj: człowiek niewierzący, który zaprzecza zmartwychwstaniu.
• „khalaqnāhu min qabl” – „stworzyliśmy go wcześniej” – czyli przed jego obecnym stanem, gdy jeszcze nie istniał.
• „wa lam yaku shay’an” – „i nie był niczym” – czyli nie istniał w żadnej formie, był niebytem.

Tłumaczenie i wyjaśnienie wersetu:

Czy ten człowiek, który zaprzecza zmartwychwstaniu i pyta z niedowierzaniem: „Kto przywróci mnie do życia po śmierci?”, nie pamięta i nie zastanawia się nad tym, że to My stworzyliśmy go po raz pierwszy, gdy nie był jeszcze niczym? Jak mógł zapomnieć o swoim pierwszym stworzeniu i uważać, że ponowne wskrzeszenie jest niemożliwe? Ten, który dał mu życie po raz pierwszy z nicości, z pewnością może przywrócić go do życia po raz drugi. Pierwsze stworzenie było trudniejsze i bardziej niezwykłe niż ponowne wskrzeszenie, dlatego ten, kto uwierzył w pierwsze, powinien z łatwością uznać możliwość drugiego. Człowiek powinien wyciągnąć wnioski ze swojego początku, aby zrozumieć potęgę Stwórcy, który nie ma trudności z żadnym dziełem.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Dowód na możliwość zmartwychwstania: Ten werset uczy nas, że zmartwychwstanie jest łatwiejsze niż pierwsze stworzenie. Jeśli Bóg stworzył człowieka z nicości, to przywrócenie go do życia po śmierci jest dla Niego rzeczą prostą. To wzmacnia naszą wiarę w życie po śmierci i dzień sądu.
2. Zachęta do refleksji nad własnym początkiem: Człowiek powinien często myśleć o tym, jak powstał — z kropli nasienia, a wcześniej z nicości. Taka refleksja prowadzi do pokory, wdzięczności wobec Stwórcy i oddalenia się od pychy oraz zaprzeczania prawdzie.
3. Pobudzenie do pamiętania o Bogu: Werset ten uczy nas, że zapominanie o Bogu i Jego mocy jest przyczyną błędu i niewiary. Kto pamięta o swoim stworzeniu, ten pamięta o swoim Stwórcy i nie popada w zwątpienie ani w zaprzeczanie Jego obietnicom.
4. Nadzieja i pocieszenie dla wierzących: Ten werset daje wierzącym pewność, że Bóg, który ich stworzył, nie opuści ich i z pewnością ich wskrzesi, aby nagrodzić ich za dobre uczynki. To napełnia serca spokojem i nadzieją na miłosierdzie Boże.
5. Ostrzeżenie przed niewdzięcznością: Człowiek, który zaprzecza zmartwychwstaniu, jest niewdzięczny wobec Boga, który obdarzył go życiem. Werset ten skłania nas do ciągłego dziękowania Bogu za dar istnienia i za wszystkie Jego łaski.