Surah Maryam — Talata 67

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• وَلَمْ يَكُ شَيْئًا – at siya ay wala pa (hindi pa nilikhang anuman).

Paliwanag ng Talata:

Hindi ba dapat alalahanin ng tao—lalo na yaong nagkakaila sa muling pagkabuhay—na nilikha Namin siya noong una, samantalang siya ay wala pang anumang bagay? Wala siyang anyo, wala siyang buhay, at wala siyang maipagmamalaking kapangyarihan o kayamanan. Ngunit nilikha Namin siya mula sa wala, at binigyan Namin siya ng hugis, buhay, at kakayahan.

Kaya kung ang Diyos na Makapangyarihan ay nakalikha ng tao sa unang pagkakataon mula sa wala, hindi ba mas madali para sa Kanya na buhayin siyang muli pagkatapos ng kamatayan? Ang muling paglikha ay higit na madali kaysa sa unang paglikha, sapagkat ang unang paglikha ay mula sa wala, samantalang ang muling pagkabuhay ay mula sa isang bagay na umiral na. Ang taong nagtataka sa posibilidad ng muling pagkabuhay ay tila nakalimot sa katotohanang siya mismo ay nilikha mula sa wala—isang patunay na ang Diyos ay may kakayahang gumawa ng lahat ng bagay, kasama na ang pagbabalik sa buhay pagkatapos ng kamatayan.

Mga Aral na Mapupulot:

1. Ang paggunita sa unang paglikha ay isang daan upang patibayin ang pananampalataya sa muling pagkabuhay, sapagkat ang Diyos na lumikha mula sa wala ay tiyak na makabubuhay muli sa mga patay.
2. Ang tao ay hindi dapat maging mayabang o mag-alinlangan sa kapangyarihan ng Diyos, sapagkat siya mismo ay dating wala—kaya ang kanyang pag-iral ay isang biyaya at patunay ng dakilang kapangyarihan ng Lumikha.
3. Ang pag-iisip at pagninilay sa mga tanda ng paglikha ay nagpapalalim ng pananampalataya at nagtutulak sa tao na magpasakop sa kalooban ng Allah, na Siya ang may-ari ng buhay at kamatayan.
4. Ang Islam ay nag-aanyaya sa tao na gamitin ang kanyang isip at puso upang makakita ng mga katibayan sa paligid niya, na nagpapatibay sa katotohanan ng kabilang buhay at sa gantimpala o parusa na naghihintay sa bawat isa.