சூரா மர்யம் — வசனம் 67

சொற்பொருள்:

• يَذْكُرُ – நினைவு கூர்கிறான், சிந்திக்கிறான்
• مِن قَبْلُ – இதற்கு முன்னர் (முதல் முறையாக)
• وَلَمْ يَكُ شَيْئًا – அவன் ஒன்றுமாகவே இல்லாமல் இருந்தான்

விளக்கம்:

மறுமை நாளை மறுக்கும் மனிதன், தான் இறந்த பிறகு மீண்டும் உயிர்ப்பிக்கப்படுவேன் என்று எப்படி மறுக்க முடிகிறது? அவன் தனது முதல் படைப்பைப் பற்றி சிந்திக்க வேண்டாமா? நாம் அவனை முதன் முதலில் படைத்தோம். அப்போது அவன் ஒன்றுமே இல்லை. அவன் இல்லாத நிலையில் இருந்து அவனைப் படைத்தோம். இந்த முதல் படைப்பை அவன் நினைவில் கொள்ள வேண்டாமா?

மனிதன் தனது சொந்தப் படைப்பைப் பார்த்தும் சிந்திக்காமல், மறுமையின் மறுமலர்ச்சியை எப்படி நம்ப மறுக்கிறான்? தன்னை முதன் முதலில் படைத்த வல்லவன், மீண்டும் ஒருமுறை படைக்க வல்லவன் அல்லவா? முதல் படைப்பு கடினமானதாக இருந்தால், இரண்டாவது படைப்பு அதைவிட எளிதானது. ஏனெனில், ஒன்றுமில்லாத நிலையில் இருந்து படைத்தவன், ஏற்கனவே இருந்த ஒன்றை மீண்டும் உயிர்ப்பிப்பது அவனுக்கு மிகவும் சுலபமான காரியமே.

இந்த வசனம், மறுமையை மறுக்கும் மனிதனின் அறியாமையைச் சுட்டிக்காட்டி, அவனது சொந்தப் படைப்பையே அவனுக்கு ஆதாரமாகக் காட்டுகிறது. தான் எப்படி உருவானோம் என்று சிந்தித்தால், மறுமையின் உண்மையை அவன் உணர்ந்து கொள்வான்.

பயன்கள்:

1. மனிதன் தனது படைப்பைப் பற்றி சிந்திப்பது இறைநம்பிக்கையை வலுப்படுத்தும். தன்னை ஒன்றுமில்லாமல் இருந்து படைத்த இறைவன், மீண்டும் உயிர்ப்பிக்க வல்லவன் என்பதை உணர முடியும்.
2. மறுமை நாளின் மீதான நம்பிக்கை இஸ்லாத்தின் அடிப்படை நம்பிக்கைகளில் ஒன்று. இந்த வசனம் அதற்கான அறிவார்ந்த ஆதாரத்தை முன்வைக்கிறது.
3. மனிதனின் அகங்காரத்தை அடக்குவதற்கான சிறந்த பாடம் இதில் உள்ளது. தான் ஒன்றுமில்லாமல் இருந்து படைக்கப்பட்டவன் என்பதை நினைவில் கொள்ளும்போது, அவனிடம் பெருமைக்கு இடமில்லை.
4. இறைவனின் சக்தியைப் புரிந்து கொள்ள இந்த வசனம் வழிகாட்டுகிறது. படைப்பின் ஆரம்பத்தை சிந்திப்பதன் மூலம், இறைவனின் மகத்தான ஆற்றலை உணர முடியும்.
5. மனிதன் தனது வாழ்க்கையின் நோக்கத்தைப் புரிந்து கொள்ள இந்தச் சிந்தனை உதவுகிறது. தான் எங்கிருந்து வந்தோம், எங்கு செல்லப்போகிறோம் என்பதை உணர்ந்தால், வாழ்க்கை அர்த்தமுள்ளதாக அமையும்.