ซูเราะฮฺ มัรยัม — อายะฮฺ 67

คำอธิบายคำศัพท์สำคัญ:

• يَذْكُرُ หมายถึง การรำลึกถึง การใคร่ครวญ หรือการนึกคิด
• مِن قَبْلُ หมายถึง ในครั้งแรก ก่อนหน้านี้
• وَلَمْ يَكُ شَيْئًا หมายถึง และเขามิได้เป็นสิ่งใดมาก่อน (คือไม่มีตัวตนอยู่เลย)

คำอธิบายความหมายของอายะฮ์:

อายะฮ์นี้เป็นการตำหนิและเตือนสติมนุษย์ผู้ปฏิเสธการฟื้นคืนชีพ โดยตั้งคำถามเชิงตำหนิว่า มนุษย์ผู้นั้นไม่คิดรำลึกหรือไม่พิจารณาถึงการที่เราได้บังเกิดเขาขึ้นมาครั้งแรกหรือ? แท้จริงก่อนหน้านั้นเขาไม่ได้เป็นสิ่งใดเลย ไม่มีตัวตน ไม่มีรูปร่าง ไม่มีชื่อเสียงใดๆ ทั้งสิ้น แล้วพระเจ้าผู้ทรงสร้างเขาจากความไม่มีให้มีขึ้นได้นั้น จะไม่สามารถทรงทำให้เขากลับมีชีวิตขึ้นมาอีกครั้งหลังความตายได้อย่างไร?

การที่มนุษย์ปฏิเสธการฟื้นคืนชีพนั้นเป็นการหลงลืมอย่างยิ่ง เพราะหากเขาหันไปพิจารณาจุดเริ่มต้นของตนเอง ก็จะพบว่าการสร้างครั้งแรกนั้นยิ่งใหญ่และมหัศจรรย์กว่าการฟื้นคืนชีพเสียอีก การทำให้สิ่งที่เคยมีชีวิตแล้วกลับมามีชีวิตอีกครั้งย่อมง่ายกว่าการสร้างจากความไม่มีเลย ดังนั้นผู้ที่มีสติปัญญาควรใช้การสร้างครั้งแรกเป็นหลักฐานยืนยันถึงความเป็นไปได้ของการสร้างครั้งที่สอง

บทเรียนและคุณธรรมที่ได้รับ:

1. การใคร่ครวญถึงการบังเกิดของตนเองในครั้งแรก เป็นหนทางนำไปสู่การศรัทธาในอำนาจของอัลลอฮ์ และเชื่อมั่นในวันฟื้นคืนชีพ
2. อัลลอฮ์ผู้ทรงสร้างมนุษย์จากความไม่มีพระองค์แรก ทรงสามารถที่จะทำให้มนุษย์กลับมามีชีวิตอีกครั้งหลังความตายได้อย่างแน่นอน เพราะการฟื้นคืนชีพย่อมง่ายกว่าการสร้างจากความไม่มี
3. การลืมต้นกำเนิดของตนเองเป็นสาเหตุสำคัญที่ทำให้มนุษย์หยิ่งผยองและปฏิเสธความจริง ดังนั้นผู้ศรัทธาควรระลึกอยู่เสมอว่าแต่เดิมตนมิได้เป็นสิ่งใด เพื่อถ่อมตนและไม่เย่อหยิ่งต่อพระผู้เป็นเจ้า
4. อายะฮ์นี้เชิญชวนมนุษย์ให้ใช้สติปัญญาและเหตุผลในการพิจารณาหลักฐานแห่งการมีอยู่ของพระเจ้า ซึ่งเป็นแนวทางที่อิสลามให้ความสำคัญอย่างยิ่งในการเสริมสร้างศรัทธา
5. การศรัทธาในวันฟื้นคืนชีพทำให้มนุษย์ดำเนินชีวิตด้วยความรับผิดชอบ รู้ว่าการกระทำทุกอย่างจะถูกตอบแทน ซึ่งเป็นแรงจูงใจให้ทำความดีและละเว้นความชั่ว