Surah Al-Baqarah — Ẹsẹ 109

1. Àwọn ọ̀rọ̀ tí ó nílò àlàyé nínú ẹsẹ yìí:

• وَدَّ (wadda): fẹ́, tàbí ní ìfẹ́-ọkàn.
• أَهْلَ الْكِتَابِ (Ahlul-Kitāb): àwọn onímọ̀-ìwé, ìyẹn àwọn Júù àti àwọn Kristẹni tí wọ́n gba Tàwràtì àti Ínjílì.
• يَرُدُّونَكُم (yaruddūnakum): kí wọ́n dá yín padà.
• حَسَدًا (ḥasadan): ìlara, ìjowú.
• فَاعْفُوا (fa‘fū): ẹ gbàjọ̀, ẹ dárí jì wọ́n.
• وَاصْفَحُوا (waṣfaḥū): ẹ gbà kọjá, ẹ yẹ̀ wọ́n sí.
• بِأَمْرِهِ (bi-amrihī): pẹ̀lú àṣẹ Rẹ̀, ìdájọ́ Rẹ̀.

1. Ìtumọ̀ ẹsẹ náà:

Ọ̀pọ̀ lára àwọn onímọ̀-ìwé—àwọn Júù àti àwọn Kristẹni—ń fẹ́ kí wọ́n dá yín padà kúrò nínú ìgbàgbọ́ yín sí ìkọ̀sẹ̀mọ́sìn, kí ẹ padà di aláìgbàgbọ́ gẹ́gẹ́ bí ẹ ti wà tẹ́lẹ̀. Kì í ṣe nítorí pé wọ́n rí ẹ̀rí kan tuntun, bí kò ṣe nítorí ìlara àti ìjowú tí ó wà nínú ọkàn wọn fúnra wọn. Wọ́n ń ṣe èyí lẹ́yìn tí òtítọ́ ti fara hàn sí wọn kedere—wọ́n mọ̀ pé ohun tí Ànábì Muhammad (ṣallá Allāhu ‘alayhi wa sallam) mú wá jẹ́ òtítọ́ láti ọ̀dọ̀ Allāh. Síbẹ̀, wọ́n tẹ̀síwájú nínú ìlara wọn.

Nítorí náà, Allāh gba àwọn onígbàgbọ́ ní ìyànjú pé kí wọ́n dárí jì wọ́n, kí wọ́n gbà kọjá àṣìṣe wọn, kí wọ́n má ṣe gbẹ̀san, kí wọ́n sì dúró de ìdájọ́ Allāh tí yóò dé. Allāh yóò ṣe ìdájọ́ nítorí pé Òun ni Alágbára lórí gbogbo nǹkan; kò sí ohun tí ó lè dẹ́kun ìfẹ́ Rẹ̀ tàbí ìdájọ́ Rẹ̀.

1. Àwọn ẹ̀kọ́ tí ó ń sọ ènìyàn ní ìfẹ́ sí ìsìn Mùsùlùmí àti Al-Our’ān:

• Ẹsẹ yìí fi hàn pé Al-Our’ān jẹ́ òtítọ́ tí ó ń sọ̀rọ̀ nípa ọkàn ènìyàn—ìlara àti ìjowú àwọn kan kì í ṣe nítorí àìní ẹ̀rí, bí kò ṣe nítorí àìsàn ọkàn.
• Ó kọ́ni ní sùúrù àti ìdáríjì, kí a má ṣe gbẹ̀san fún ara wa, kí a sì gbẹ́kẹ̀lé ìdájọ́ Allāh.
• Ó jẹ́ ìránnilétí pé Allāh ni Alágbára lórí gbogbo nǹkan, kò sí ohun tí ó lè já àṣẹ Rẹ̀ lógun.
• Ó ń fi hàn pé ìgbàgbọ́ jẹ́ ọ̀rọ̀ ọkàn, kì í ṣe nkan tí a fi tipátipá gbà—nítorí náà, kì í ṣe ẹ̀ṣẹ̀ fún àwọn onígbàgbọ́ láti dúró gbọn-in nínú òtítọ́ wọn.
• Ó ń gbà wá ní ìyànjú láti ní ìfọ̀kànbalẹ̀, láti má ṣe jẹ́ kí ìlara àwọn ẹlòmíràn mú wa kúrò nínú ìsìn, àti láti gbẹ́kẹ̀lé ìlàkàkà Allāh ní gbogbo àkókò.